تعیین شباهتهای داوری و میانجیگری حقوقی و کیفری
نویسندگان
1 استادیار، گروه حقوق، دانشکده حقوق، واحد دماوند، دانشگاه آزاد اسلامی، دماوند، ایران.
2 استادیار، گروه حقوق، دانشکده حقوق، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران
3 دانشجوی دکتری حقوق خصوصی، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران.
doi
10.22034/jccj.2023.411028.1335چکیده
میانجیگری یکی از شیوههای حلوفصل اختلاف است که باتوجه به مزایای موجود در این روش مورد استقبال اصحاب دعوا قرار گرفته است. میانجیگری مورد عنایت دین مبین اسلام قرار گرفته است، زیرا دین اسلام بهدنبال سازش و نوعدوستی بوده است. میانجیگری در دو حوزه قابل بیان است: یکی میانجیگری حقوقی؛ دیگری میانجیگری کیفری است که در مقایسه با داوری میتوان گفت این شیوه حلوفصل اختلاف با داوری مشابهت دارد، اما از نقطهنظرهایی نیز دارای تفاوت میباشد. نکته افتراق این است که داوری در دعاوی حقوقی کاربرد دارد، اما میانجیگری در دعاوی حقوقی و کیفری کاربرد دارد. با توجه به شباهتها و افتراقهای موجود در این دو نهاد حلوفصل اختلاف میتوان در نظر گرفت که در دعاوی موردنظر به نهاد داوری یا میانجیگری میتوان رجوع کرد و به حلوفصل اختلاف پرداخت. در این پژوهش به روش توصیفی ـ تحلیلی به تعیین شباهتها و تفاوت نهاد داوری و میانجیگری در دعاوی حقوقی و کیفری میپردازیم. هدف از انجام این پژوهش تبیین استفاده از روشهای مذکور در حلوفصل اختلافات میباشد، زیرا در پرتو این تحلیل میتوان متوجه شد که اصحاب دعوا برای حل اختلاف از کدام شیوه میتوانند بهرهمند گردند.
