مقایسه تکانشوری در بیماران مبتلا به افسردگی، اختلال های اضطرابی و افراد عادی
نویسندگان
1 کارشنات ارشد روانشناسی بالینی کودک و نوجوان، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی
2 دکترای تخصصی روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشگاه آزاد اسلامی. واحد یزد
3 استاد روانشناسی بالینی. دانشکده روانشناسی و الوم تربیتی، دانشگاه تهران
4 کارشناس ارشد روانشناسی بالینی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه علامه طباطبایی
5 دانشجوی دکترای روانشناسی عمومی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران
doi
10.22059/japr.2017.65078چکیده
تکانشوری، گرایش به انجام رفتار ناگهانی و فاقد دوراندیشی، از مولفههای تعیینکننده تعدادی از اختلالهای روانپزشکی است. ابعاد تکانشوری شامل بی برنامگی، تکانشوری حرکتی و تکانشوری شناختی هر یک به نحوی تعیینکننده جنبههایی از افسردگی و اختلالهای اضطرابی هستند. هدف اصلی این پژوهش، مقایسه ویژگیهای تکانشوری بیماران مبتلا به افسردگی و اختلالهای اضطرابی و افراد عادی بود. این مقایسه، تفاوت سطوح تکانشوری سه گروه شرکت کننده در این پژوهش را نشان داد. تعداد 224 نفر (87 افسرده، 64 مضطرب، 73 عادی) از مبتلایان و جمعیت عمومی به صورت داوطلب در این پژوهش شرکت کردند. علاوه بر تشخیص روانپزشکی نوع اختلال، از شرکت کنندگان خواسته شد تا مقیاس تکانشوری بارات (BIS؛ بارات، 1994) را تکمیل کنند. نتایج پژوهش نشان داد که افراد افسرده به طور معنادار بیش از افراد مضطرب و عادی تکانشوری حرکتی و بی برنامگی دارند و افراد مضطرب به طور معنادار بیش از افراد افسرده تکانشوری شناختی و بیش از افراد عادی تکانشوری شناختی و بی برنامگی دارند. سطوح تکانشوری افراد عادی در هر سه بعد کمتر از افراد افسرده و مضطرب بود. مقایسه ابعاد تکانشوری بیماران و افراد عادی، احتمال تاثیرگذاری تکانشوری بر شکلگیری و یا تداوم افسردگی و اختلالهای اضطرابی را تایید میکند. تفاوت سطوح و ابعاد تکانشوری بیماران افسرده و مضطرب نیز میتواند تفاوت در نوع اختلال روانشناختی را در این دو گروه توجیه کند.