بررسی حقوق زیاندیدگان در سانحه پرواز 752 اوکراین و شیوههای جبران خسارت از منظر حقوق ایران و اسناد بینالملل
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری تخصصی حقوق خصوصی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران.
2 استادیار، حقوق خصوصی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران. (نویسنده مسؤول)
3 استادیار، گروه حقوق خصوصی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران.
doi
10.22034/jccj.2023.403466.1306چکیده
فاجعه پرواز شماره 752 خطوط هوایی اوکراین، در بحبوحه تشدید بحران سیاسی در خلیج فارس رخ داد؛ حادثهای که به سرعت به یک بحران حقوقی تبدیل شد. روش تحقیق در این مقاله، توصیفی ـ تحلیلی است. یافتههای تحقیق نشان میدهد که وقوع هر حادثهای شرایط مختص به خود را داشته و رویههای جبران خسارات و توجه به جبران حداکثری زیان با اتکا به نظامهای حقوقی داخلی و بینالمللی باتوجه به دلایل و علل سقوط، انهدام و ... هواپیما میتواند متفاوت باشد؛ اما مشخصاً با وقوع هر سانحه هوایی بلاشک خسارتهای جانی، مالی و معنوی مطرح میشود. این تحقیق به این نتیجه رسیده است که درخصوص حقوق زیاندیدهگان ناشی از حوادث هوایی میبایست به منابع فقهی ازجمله قاعده «لاَیُطَلُّ دَمُ اِمْرِئٍ مُسْلِمٍ» و «لاضَرَرْ» در نظام حقوقی ایران و معاهده ورشو بهعنوان یک سند معتبر بینالمللی استناد شود. مطابق طرح مسؤولیت بینالمللی دولتها، جلب رضایت دولت خواهان از طریق جبران خسارت یا به تعبیر دیگر غرامت، عذرخواهی و ... از راههای تعریف شده است.