مقایسه اثربخشی مدل شناختی- رفتاری مارلات و معنادرمانی بر کاهش ولع و پیشگیری از بازگشت زنان وابسته به مواد
نویسندگان
1 استادیار گروه مشاوره دانشگاه خاتم
2 استاد گروه مشاوره. دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه علامه طباطبایی
3 استادیار گروه روانشناسی. دانشکده علوم انسانی دانشگاه شاهد
doi
10.22059/japr.2017.63704چکیده
هدف از پژوهش حاضر مقایسه تاثیر درمان شناختی- رفتاری مارلات و معنادرمانی بر پیشگیری از بازگشت و کاهش ولع زنان وابسته به مواد بود. در یک پژوهش نیمه آزمایشی 45 زن مصرف کننده مواد که دوره سمزدایی را با موفقیت در مرکز درمان اجتماعمدار بانوان تهران به پایان رسانده بودند، با روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند و در دو گروه آزمایشی (15 نفر در هر گروه) و یک گواه (15 نفر) تقسیم شدند. گروه آزمایشی شناختی رفتاری به مدت 12 هفته و گروه آزمایشی معنادرمانی به مدت 10 هفته تحت درمان قرار گرفتند. گروه گواه در طول این مدت درمانی دریافت نکردند. آزمودنیها توسط مقیاس پیشگیری از بازگشت گورسکی (1989) و مقیاس کاهش ولع فرانکن و همکاران (2002) و نیز آزمایش ادرار ارزیابی شدند. نتایج تجزیه و تحلیل کواریانس تکمتغیری و چندمتغیری نشان دادکه تفاوت معناداری بین دو گروه آزمایش در ولع مصرف و بازگشت به مواد در مرحله پس آزمون وجود دارد، ولی در مرحله پیگیری اثربخشی معنادرمانی ماندگار نبود. همچنین نتایج آزمون خی دو نشان داد که تفاوت معناداری در فراوانی بازگشت وجود دارد. نتایج نشان داد که درمان شناختی- رفتاری مارلات و معنادرمانی در کاهش ولع مصرف و پیشگیری از بازگشت زنان معتاد موثر است.