گستره ابتلائات زندگانی شخصی امام رضا (ع)
نویسندگان
1 دانشیار گروه علوم قرآن و حدیث، دانشکده الهیات، دانشگاه میبد، میبد، ایران
2 کارشناس ارشد رشته علوم قرآن و حدیث، دانشگاه میبد، میبد ، ایران
3 دکترای رشته علوم قرآن و حدیث، دانشگاه میبد، میبد، ایران
4 استاد گروه علوم قرآن و حدیث دانشکده الهیات، دانشگاه میبد، میبد، ایران
doi
10.22034/farzv.2024.469448.2024چکیده
ابتلائات و آزمایشهای الهی که بهمثابۀ روشی تربیتی محسوب میشود، از جمله مسائل گریزناپذیر زندگی است. پیامبران و اولیای الهی که برگزیدگان خدایاند، از این سنت مسلم الهی برکنار نبودهاند و نیستند. در دین مبین اسلام، رسول خدا (ص) به نص قرآن و همچنین اهل بیت (ع) به نص پیامبر (ص)، الگوهایی ویژه در تربیت دینی معرفی شدهاند. «امام» برای شیعیان، انسان نمونه و کامل و از هر منظر، الگو بوده و از عصمت و حمایت الهی برخوردار است. از همینرو پیروان در صورت پایبندی به شیوۀ برخورد آنها در موارد مشابه بهویژه ابتلائات و گرفتاریهای فردی، سیاسی و اجتماعی ائمه (ع) میتوانند از پیشوایان خود درس بگیرند و در زندگی عملی کنند تا به کمال مطلوب نائل آیند. در واقع، شیوۀ برخورد ائمه هدی(ع) با ابتلائاتی که در زندگیشان با آن روبهرو شدهاند، نیازمند روششناسی است. تلاش این پژوهش بر آن است تا از رهگذر بررسی سیره و روش امام هشتم (ع) در مواجهه با ابتلائات و مشکلات شخصی، الگوی مناسبی برای مقابله با مشکلات و آزمایشها ارائه دهد. زندانی شدن پدر و محروم شدن از آن، نافرمانی برخی خویشاوندان، دادن نسبتهای ناروا از جمله قدرتطلبی و انجام سحر و جادو، تهمت بدشگونی و پدید آمدن خشکسالی، بچهدار نشدن تا پس از 40 سالگی و ایجاد حصر و نبود آزادی عمل، از جمله ابتلائات زندگانی شخصی امام رضا (ع) بود. در پایان به شیوههای مواجهه حضرت با ابتلائات مذکور اشاره رفته است.