مهمترین مصادیق جرایم علیه میراث فرهنگی و تاریخی در سیاست کیفری ایران
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه حقوق کیفری و جرمشناسی، واحد گرگان، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایران.
2 استادیار، گروه حقوق، واحد گرگان، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایران. (نویسنده مسؤول)
3 استادیار، گروه حقوق، واحد گرگان، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایران.
doi
10.22034/jccj.2023.398115.1274چکیده
جرایم علیه میراث فرهنگی یکی از اواع جرایم بدون بزهدیده است که اگرچه بزهدیده مشخص و خاصی ندارد؛ اما کل جامعه را بزهدیده میسازد؛ لذا در تمامی جوامع، این دسته از جرایم، مورد توجه سیاستگذاران کیفری قرار گرفته است. این جرایم، به عنوان جرایم علیه آسایش عمومی در سیاست کیفری ایران نیز شناخته شده است؛ لیکن با عنایت به تمدن کهن کشور ایران و کثرت مصادیق میراث فرهنگی که بهنوبهخود یک ثروت ملی قلمداد میشود، بررسی مصادیق شناسایی شده از این جرم در سیاست کیفری ایران و مطالعه تکتک این مصادیق ضروری است؛ لذا این پژوهش در جهت بررسی این موضوع با روش توصیفی- تحلیلی و ابزار کتابخانهای، به واکاوی سیاست کیفری ایران پرداخته و پس از معرفی مصادیق مهم این جرم به بررسی یکایک آنها پرداخته است. نهایتاً، نتیجهگیری منطقی، مبنی بر درک صحیح سیاست کیفری ایران در خصوص اهمیت جرایم علیه میراث فرهنگی به عمل آمده است.
