مقایسه شاخصهای جوانهزنی، صفات مورفو-فیزیولوژیک و بیوشیمیایی بذور و گیاهچههای گوار و نخود تحت کاربرد سطوح مختلف نانوذرات روی و آهن
نویسندگان
1 کارشناس ارشد اگرواکولوژی، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بیرجند.
2 استادیار گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی سرایان، دانشگاه بیرجند
doi
10.22124/jms.2021.5229چکیده
بهمنظور بررسی اثر نانوذرات و غلظتهای مختلف آنها بر مراحل جوانهزنی، رشد و نمو گیاهان زراعی، آزمایشهایی بهصورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی بر بذور گوار و نخود در کشت پتریدیش و گلدانی صورت گرفت. در کشت پتریدیش، اثر غلظتهای مختلف نانوذرات روی و آهن (شاهد، 100، 200 و 300 میلیگرم بر لیتر) بر شاخصهای جوانهزنی بذر و در کشت گلدانی اثرات غلظتهای مذکور نانوذرات روی و آهن بر صفات رشدی، فیزیولوژیک و بیوشیمیایی گیاهچههای گوار و نخود بررسی شدند. نتایج آزمایش پتریدیش نشان داد که بیشترین درصد جوانهزنی، مقاومت ریشهچه و کمترین زمان رسیده به 50 درصد جوانهزنی تحت برهمکنش نخود × نانوذره آهن×300 میلیگرم بر لیتر حاصل شد. همچنین، بیشترین سرعت جوانهزنی برای بذور گوار و نخود تحت غلظت 300 میلیگرم بر لیتر نانوذره آهن حاصل شد. نتایج آزمایش گلخانهای نیز نشان داد که بیشترین طول ساقه، وزن خشک اندامهای هوایی و ریشه برای گیاه گوار تحت غلظت 300 میلیگرم بر لیتر نانوذره روی به دست آمد. همچنین، محتوای کلروفیل a، کلروفیل کل و پروتئین برگ تحت کاربرد 300 میلیگرم بر لیتر نانوذره روی افزایش یافت. از طرفی، میزان کلروفیل b و کاروتنوئیدها تحت غلظت 300 میلیگرم بر لیتر نانوذره آهن بیشتر شد. بهطور کلی، نتیجهگیری میشود که نانوذرات روی و آهن در محدوده غلظتهای 300-100 میلیگرم بر لیتر دارای اثرات مثبتی بر شاخصهای جوانهزنی، رشدی، فیزیولوژیک و بیوشیمیایی بذور و گیاهچههای گوار و نخود میباشند.