فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

طرحواره ­درمانی به عنوان شیوه­ای درمانی برای دستیابی به نیازهای روانی و جسمانی افراد شناخته شده است. هدف از این پژوهش بررسی تاثیر طرحواره درمانی بر علائم وسواس فکری- عملی و رضایت زناشویی بود. جامعه آماری شامل کلیه زنان متاهل 45-25 ساله شهر تهران در سال 1395 بود. با بهره­گیری از یک طرح آزمایشی کنترل شده تصادفی نمونه­ای مشتمل بر 60 نفر از زنان متاهل شهر تهران با روش نمونه­گیری در دسترس انتخاب، و به­گونه تصادفی به دو گروه 30 نفره گروه کنترل و گروه آزمایش تقسیم شدند. ابزار تحقیق شامل پرسشنامه­های رضایت زناشویی انریچ و وسواس فکری- عملی مادسلی (MOCI) بود. کلیه آزمودنی­ها ابتدا پرسشنامه وسواس فکری- عملی مادسلی (MOCI) را تکمیل کردند. گروه آزمایش در دوره­های طرحواره درمانی شرکت کردند، اما گروه کنترل ملاقات­های ساده با درمانگر داشتند. داده­ها از پرسشنامه­ها استخراج، و با آزمون تحلیل کوواریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج آزمون کوواریانس نشان داد که طرحواره درمانی موجب کاهش علائم وسواس فکری- عملی و افزایش رضایت زناشویی در مقایسه با گروه کنترل شده است. همچنین طرحواره درمانی بر افزایش رضایت زناشویی اثربخش بوده است و مولفه رابطه جنسی بیشترین افزایش را داشته و حل تعارض کمترین افزایش را داشته است و به­طور معنادار باعث افزایش دو مولفه مدیریت مالی و جهت­گیری مذهبی نشده است.نتایج به دست آمده در این پژوهش حاکی از آن است که طرحواره درمانی می­تواند روش درمانی مؤثری برای کاهش علائم وسواس فکری- عملی و افزایش رضایت زناشویی باشد.