تفکر اجباری ناشی از فناوری هارپ؛ از تحریم فقهی تا لزوم جرم انگاری قانونی

نویسندگان

1 دانشیار، گروه آموزشی حقوق جزا و جرم‌شناسی، واحد مراغه، دانشگاه آزاد اسلامی، مراغه، ایران. (نویسنده مسؤول)

2 دانشیار، گروه آموزشی حقوق جزا و جرم‌شناسی، واحد مراغه، دانشگاه آزاد اسلامی، مراغه، ایران

3 دانشجوی دکتری، گروه آموزشی حقوق جزا و جرم‌شناسی، واحد مراغه، دانشگاه آزاد اسلامی، مراغه، ایران.

doi
10.22034/jccj.2022.344151.1032
چکیده

پیشرفت و ترقی روزافزون صنعت در هزاره سوم میلادی، موجب به‌ظهور رسیدن فناوری‌های نوظهوری در جهان گردیده است. یکی از این فناوری‌های نوظهور، فناوری پیچیده هارپ است که دارای کاربردهای مختلفی بوده و سازندگان آن، از کاربردهای آن بر علیه بشریت استفاده می‌کنند. از مهم‌ترین و پرکاربردترین آن‌ها می‌توان به تفکر اجباری یا همان بردگی ذهنی اشاره کرد، چراکه در عصر حاضر، جنگ سرد جای خود را به جنگ اراده‌ها داده است. ازطرفی‌دیگر، به‌لحاظ نو بودن و همچنین سرّی بودن آن، اثبات آن نیز به نوعی محال بوده و جامعه جهانی را با چالش‌هایی مواجه کرده است. مهم‌ترین چالش مطرح، عدم جرم‌انگاری آن می‌باشد که مغفول مانده است. دین اسلام، به‌عنوان دینی کامل و غیرانفعالی و واکنش‌گر در مورد هر افعالی دارای حکم و نظر است، بنابراین طبق قواعد فقهی که شرع مقدس اسلام در اختیار فقها قرار داده است، القای تفکر به لحاظ شرعی حرام بوده و به‌دلیل همین، لزوم جرم‌انگاری آن ضروری به‌نظر می‌رسد. هدف اصلی مقاله حاضر، بررسی فقهی تفکر اجباری ناشی از فناوری هارپ و لزوم جرم‌انگاری آن می‌باشد. روش تحقیق به‌صورت توصیفی و تحلیلی بوده است نحوه انجام پژوهش کیفی بوده و یافته‌های تحقیق حاکی از این مطلب است که تفکر اجباری مجاز نبوده و جرم‌انگاری آن ضروری می‌باشد.