سبک های دلبستگی و توانایی بازشناسی حالت های هیجانی چهره
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری روانشناسی بالینی. دانشگاه شهید بهشتی تهران
2 استاد دانشگاه شهید بهشتی تهران
3 دانشیار دانشگاه شهید بهشتی تهران
4 دانشجوی دکتری روانشناسی بالینی. دانشگاه شهید بهشتی تهران
doi
10.22059/japr.2017.62600چکیده
جلوههای هیجانی چهره یکی از پیچیدهترین حالتهای ذهنی است. هدف از این مطالعه بررسی رابطهی بین سبکهای دلبستگی و توانایی بازشناسی جلوههای هیجانی چهره بود. در یک مطالعهی مقطعی 221 نفر (100 زن و 121 مرد) از دانشجویان دانشگاه شهید بهشتی از طریق روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند و نسخهی کامپیوتری تجدیدنظر یافتهی جلوههای هیجانی صورت و پرسشنامهی سبکهای دلبستگی را تکمیل نمودند. یافتهها حاکی از تفاوت افراد با سبک دلبستگی ایمن و ناایمن در بازشناسی حالات هیجانی چهره بود. بدینگونه که افراد با سبک دلبستگی ایمن نسبت به افراد با سبک دلبستگی ناایمن عملکرد مناسبتری داشتند. نتایج تفاوت معناداری بین سبکهای دلبستگی اجتنابی و اضطرابی نشان نداد. یافتههای این مطالعه در قالب تأثیرات درازمدت تجارب نخستینِ رابطهی مادر و کودک بر توانایی بازشناسی جلوههای هیجانی چهره مورد بحث قرار گرفته است.