فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی درمان شناختی- رفتاری (الگوی بورکوک) و درمان شناختی مبتنی بر ذهن‌آگاهی بر متغیرهای میانجی اختلال اضطراب فراگیر بود. این پژوهش به صورت شبه آزمایشی انجام شده و دارای گروه گواه همراه با گمارش تصادفی، پیش­آزمون- پس­آزمون و پی­گیری 4 ماهه بوده است. جامعه پژوهش کلیه زنان مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر شهر تهران بود. روش نمونه­گیری به صورت در دسترس و تخصیص شرکت کنندگان در دو گروه به صورت تصادفی بوده است. در این پژوهش از مقیاس 7 سوالی اختلال اضطراب فراگیر، تنظیم هیجانی، پرسشنامه اجتناب شناختی، حل مسئله، مقیاس آگاهی از توجه ذهن­آگاهانه و خودشفقت­ورزی استفاده شد. شرکت­کنندگان در مرحله پیش­آزمون، پس­آزمون و پی­گیری 4 ماهه مقیاس­ها را تکمیل نمودند. جهت تجزیه و تحلیل داده­ها از روش تحلیل واریانس با اندازه­گیری مکرر استفاده شد. نتایج پژوهش حاکی از آن بود که درمان شناختی رفتاری در مقایسه با درمان شناختی مبتنی بر ذهن‌آگاهی اثربخشی بیشتری در کاهش اجتناب شناختی، بهبود تنظیم هیجانی و حل مسئله داشته، و این در حالی است که اثربخشی درمان شناختی مبتنی بر ذهن­آگاهی بر افزایش توجه ذهن­آگاهانه و خودشفقت­ورزی بیشتر بوده است. بنابراین، از نتایج پژوهش فوق استنباط می­شود که هر کدام از دو روش، اثربخشی متفاوتی در خصوص متغیرهای میانجی این اختلال دارند.