اثرات رفاهی پیوستن ایران به سازمان جهانی تجارت در چارچوب مدل تعادل عمومی قابل محاسبه پویا
نویسندگان
1 استادیار دانشگاه سمنان
2 استادیار مدیر دفتر مدلسازی دانشگاه امام صادق
3 استاد دانشگاه سمنان
4 دانشجوی دکترای علوم اقتصادی، گروه اقتصاد دانشگاه سمنان، سمنان، ایران
doi
چکیده
در این مقاله به بررسی اثرات بلندمدت رفاهی پیوستن ایران به سازمان جهانی تجارت با استفاده از یک مدل تعادل عمومی پویا پرداخته است. به این منظور، ابتدا مدل بر مبنای ماتریس حسابداری اجتماعی سال 1390 کالیبره شده و سپس، مدل برای سناریوی پایه و سناریوی رقیب ــ به معنای کاهش تعرفهها به سطح میانگین تعرفههای 22 کشور درحالتوسعه ملحق شده به سازمان ــ شبیهسازی شده است. همچنین، براساس نتایج بهدستآمد، در یک افق بلندمدت سی ساله، سطح رفاه خانوارها در تمام سالهای پس از الحاق، در مقایسه با قبل از الحاق، افزایش یافته، اما در دهه اول پس از الحاق، نرخ رشد رفاه نسبت به قبل از الحاق، روندی نزولی دارد و روند افزایشی رفاه نیز، از دهه سوم پس از الحاق آغاز میشود.
