بررسی تاثیر کیفیت نهادی بر تجارت خارجی ایران در بازه 1996 تا 2020
نویسندگان
1 دانشگاه آزاد اسلامی
2
3 دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی
4 دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی
doi
10.48311/ecor.2026.28399چکیده
این پژوهش با هدف بررسی تأثیر کیفیت نهادی بر تجارت خارجی ایران با استفاده از شاخصهای حکمرانی بانک جهانی (WGI) انجام و برای این منظور، یک مدل اقتصادسنجی مبتنی بر مدل جاذبه برای دوره زمانی 1996 تا 2020 بهکار گرفته شده است. بهطور معمول، انتظار میرود که یک سیستم نهادی با کیفیت، مانند حاکمیت قانون قوی و ثبات سیاسی، با کاهش هزینههای مبادله و افزایش اعتماد، به افزایش تجارت خارجی منجر شود. بااین حال، نتایج پژوهش حاضر، نشان میدهد که کیفیت نهادی ایران، تأثیر منفی و معناداری بر حجم تجارت خارجی کشور داشته است . این یافته با ادبیات نظری رایج که بر رابطه مثبت میان کیفیت نهادی و تجارت خارجی تأکید دارد، در تضاد است . تحلیلهای بیشتر، نشان میدهد که این نتیجه غیرمنتظره، منعکسکننده شرایط خاص ایران است . به دلیل تحریمهای بینالمللی، ایران به نا چار تجارت خود را به سمت شرکایی سوق داده که حساسیت کمتری نسبت به شاخصهای نهادی دارند . این موضوع باعث شده که حتی در شرایط کاهش کیفیت نهادی داخلی، تجارت با این شرکا افزایش یابد . بررسی الگوی تجارت خارجی ایران نیز نشان میدهد که سهم کشورهای صنعتی با نهادهای قوی مانند آلمان، ژاپن و فرانسه در تجارت ایران کاهش یافته و سهم کشورهایی مانند چین، امارات و ترکیه افزایش یافته است . این الگوی غیرمعمول در تجارت، یافته مدل را توجیه میکند . این یافته با مقایسه وضعیت چین که به رغم چالش های نهادی مشابه، به یک «دولت توسعه گرای موفق» تبدیل شده، برجسته تر میشود. در مقابل، ایران، نه تنها از شاخصهای حکمرانی بالایی برخوردار نبوده، بلکه در ایجاد یک دولت توسعه گرای موفق نیز ناکام مانده است. ب نابراین، ضریب منفی در مدل به این معنی نیست که کیفیت نهادی بیاهمیت است، بلکه نشان میدهد که در شرایط تحریم و انزوای سیاسی، تجارت خارجی ایران تحتالشعاع عوامل خارجی و همچنین ناکارآمدی ساختار حکمرانی قرار گرفته است.