فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف پژوهش حاضر مقایسۀ خودبرتربینی اخلاقی از نظر انجام دادن کارهای خوب با خودبرتر­­بینی اخلاقی از نظر انجام ندادن کارهای بد بود. خودبرتربینی اخلاقی دو شکل دارد: 1- باور به این که «من بیشتر از دیگران کارهای خوب انجام می­دهم»،، 2- باور به این که «من کمتر از دیگران کارهای بد انجام می­دهم»، و شدت خود­برتربینی اخلاقی در این دو حوزه می­تواند متفاوت باشد. طرح پژوهش حاضر آزمایشی و درون-آزمودنی و جامعۀ پژوهش دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی، واحد بویین ­زهرا در سال تحصیلی 96-95 (پنج هزار نفر) بودند که با روش نمونه­گیری تصادفی، 73 نفر از آنها گزینش شدند. ابزار پژوهش یک مقیاس محقق­ساخته بود که در آن از آزمودنی­ها خواسته می­شد که مشخص کنند آنها بیشتر احتمال دارد هفت کار اخلاقی و هفت کار غیراخلاقی را انجام دهند یا دیگران. آزمون t تک­نمونه­ای نشان داد که وقتی آزمودنی­ها با رفتارهای غیراخلاقی روبرو می­شوند، اعلام می­­­کنند که آنها کمتر از دیگران احتمال دارد که آن رفتارها را انجام دهند (خودبرتربین هستند)، اما وقتی با رفتارهای اخلاقی روبرو می­شوند اعلام نمی­کنند که آنها بیشتر از دیگران احتمال دارد که آن رفتار را انجام دهند (خودبرتربین نیستند).