واکاوی اثرات نامتقارن ریسک سیاسی، نرخ ارز و نرخ تورم بر توسعۀ صنعت گردشگری در ایران

نویسندگان

1 دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی

2 دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی

3 دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی

4 دانشگاه علوم پزشکی بابل

doi
10.22034/24.2.115
چکیده

گردشگری به‌عنوان یکی از صنایع رو به رشد در جهان شناخته می‏ شود. بر پایۀ گزارش سازمان جهانی گردشگری پس از سوخت، مواد غذایی و محصولات شیمیایی، صنعت گردشگری بزرگ‏ترین بخش صادرات در جهان می‏ باشد. صنعت گردشگری دارای مزایای بالقوه برای رشد اقتصادی بوده و توسعۀ آن برای بسیاری از کشورها، امری ضروری به‌نظر می ‏رسد. بنابراین درک عوامل تعیین‌کننده و ارائۀ راهکار جهت توسعه صنعت گردشگری، امری مهم تلقی می‌شود. بر این اساس، هدف از مطالعۀ حاضر، تبیین و بررسی اثرات عوامل کلان اقتصادی و سیاسی نرخ ارز، نرخ تورم و ریسک سیاسی بر توسعۀ گردشگری با استفاده از رویکرد اقتصادسنجی خودرگرسیونی با وقفه‏ های توزیعی غیرخطی ( NARDL ) طی دورۀ زمانی 1379-1400 در کشور ایران می‏‏باشد. یافته‏ ها حاکی از آن است که شوک مثبت نرخ ارز، هم در کوتاه ‏مدت و هم در بلندمدت، موجب افزایش توسعۀ گردشگری شده؛ درحالی‌که شوک منفی نرخ ارز موجب کاهش آن شده است. در مورد نرخ تورم و ریسک سیاسی نتایج متفاوت با نرخ ارز می‏ باشند، به‌طوری‏ که شوک مثبت ریسک سیاسی و نرخ تورم، هم در کوتاه مدت و هم در بلندمدت، موجب کاهش توسعۀ گردشگری شده است، در حالی‏ که شوک منفی ریسک سیاسی و نرخ تورم، موجب افزایش آن شده است. همچنین جهت بررسی استحکام نتایج از روش اقتصادسنجی خودرگرسیونی با وقفۀ توزیعی چندکی ( QARDL ) استفاده شده است. نتایج هر دو روش با هم سازگار است.