بررسی پیری تسریع شده بر صفات کمی و کیفی علف‌های هرز پنیرک (Malva neglecta Wallr.)، خرفه (Portulaca oleracea L.) و تاج‌خروس (Amaranthus retroflexus L.)

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

2 فارغ‌‌التحصیل کارشناسی ارشد زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

3 استاد گروه زراعت دانشکده کشاورزی دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

doi
10.22124/jms.2020.4589
چکیده

به­منظـور بررسـی تـأثیر سطوح پیری تسریع­شده بر خصوصیات کمی و کیفی جوانه­زنی علف­های هرز خرفه، تاج­خروس و پنیرک مطالعه­ای به­صورت فاکتوریل در قالـب طـرح کاملاً تصادفی با چهار تکرار در آزمایشگاه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه تربیت مدرس در سال 1397 انجام شـد. سـطوح مختلـف پیری در پنج سطح (صفر، 24، 48، 72 و 96 ساعت قراردادن بذرها در محیطی با رطوبت نسبی 100 درصد و دمای 45 درجه‌ سلسیوس) به­عنوان عامل اول و سه گونه­های علف هرز (پنیرک (Malva neglecta Wallr.)، خرفه  (Portulaca oleracea L.) و تاج­خروس (Amaranthus retroflexus L.)) به­عنوان عامل دوم در نظر گرفته شدند. نتـایج نـشان داد که تمام صفات مورد مطالعه تحت تأثیر اثرات متقابل فاکتورهای مورد بررسی قرار گرفتند. در شرایط مطلوب (عدم اعمال پیری تسریع­شده) خرفه و تاج­خروس بیش­ترین درصد جوانه­زنی و قدرت سبزشدن گیاهچه را داشتند، ولی نتایج در مورد فعالیت آنزیم­های آنتی اکسیدانت و غلظت پروتئین در سه گونه علف هرز متفاوت بود به­نحوی­که بیش­ترین میزان فعالیت آنزیم کاتالاز در علف­های هرز پنیرک و تاج­خروس تحت تیمار 24 ساعت زوال بذر و در علف هرز خرفه تحت تیمار 72 و 96 ساعت زوال به­دست آمد. در نهایت نتایج حاصل از این مطالعه نشان داد که کیفیت بذر هر سه گونه علف هرز تحت شرایط زوال کاهش می‌یابد.