تأمین ‌مالی زیرساخت‌های شهری در کلان‌شهرهای ایران با تأکید بر اندازۀ شهر: مطالعۀ موردی کلان‌شهر اصفهان

نویسندگان

1 دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی

2 دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی

3

doi
10.22034/24.1.135
چکیده

در این پژوهش به ‌ منظور تأمین هزینۀ‏ زیرساخت ‏های‏ عمومی در کلان‏ شهرها، منبع درآمدی جدیدی تحت عنوان عوارض شهروندی برای شهرداری ‏ها معرفی شده است. ضرایب بازیابی هزینه ‏ها در این نوع از عوارض با هدف پیوند بیشتر میان هزینه ‏های زیرساختی و استفاده ‌ کنندگان آنها و با توجه به اندازۀ جمعیت شهرها ، تعیین شده‌است. به همین جهت در این مطالعه، ابتدا تلاش شده تا الگویی از اندازه شهری تعادلی براساس هزینه ‌ها و منافع شهری تنظیم ‌و بر روی نمونه‏ای از 9 شهر بالای یک میلیون نفر جمعیت ایران برآورد ‏گردد. تجزیه‏ و ‏تحلیل رگرسیون داده‏های ترکیبی، در طی 14 سال ( 1385 - 1398 ) و با استفاده از تابع ترانسلوگ انجام ‏شده و نتایج تجربی، امکان شناسایی اندازه‏ های تعادلی خاص هر شهر را فراهم‏ کرده ‌ ‏‏است. نتایج این مطالعه نشان می‏دهد که کلیۀ کلان‏ شهرهای ایران از اندازۀ بهینۀ خود عبور کرده‏اند. در ادامه، با‏ توجه به اندازۀ شهرها، ضرایب بازیابی عوارض شهروندی برای کلان‏ شهر اصفهان، برای سال 1399 اندازه‏ گیری و تحت سناریوهای مختلف برآورد شده و یافته‏ ها حکایت از آن دارد که با بازیابی هزینۀ استهلاک سرمایه‌ گذاری‏ها در همان سال نخست، عوارض شهروندی، پتانسیل کسب درآمدی به اندازۀ بیش از دو برابر عوارض نوسازی را داشته ‏است .