واکنش رشد رویشی و زایشی گوار (Cyamopsis tetragonoloba L.) به کاربرد هیومیکاسید در آب آبیاری تحت تأثیر تراکمهای مختلف کاشت
نویسندگان
1 گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، اهواز، ایران
2 گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، اهواز، ایران
3 گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، اهواز، ایران
4 گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، اهواز، ایران
doi
10.22067/ijpr.v10i2.69397چکیده
بهمنظور بررسی رشد رویشی و زایشی گوار یا لوبیای خوشهای در واکنش به کاربرد هیومیکاسید در تراکمهای مختلف کاشت، آزمایشی بهصورت کرتهای خُردشده در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه علوم کشاورزی و منابعطبیعی خوزستان در تابستان1395 اجرا شد. عوامل آزمایشی شامل چهار سطح هیومیکاسید (شامل صفر، پنج، 10 و 15کیلوگرم در هکتار) در کرتهای اصلی و چهار تراکم مختلف (شامل 35، 55، 75 و 95بوته در مترمربع) در کرتهای فرعی بودند. نتایج نشان داد که اثرات اصلی هیومیکاسید و تراکم کاشت بر صفات ارتفاعبوته، تعداد شاخه فرعی، تعداد برگ در مترمربع، تعداد غلاف و دانه در مترمربع، عملکرد دانه و ماده خشک (عملکرد بیولوژیک) معنیدار بود، بهطوریکه با افزایش هیومیکاسید، صفات نامبرده افزایش یافتند. همچنین، با افزایش تراکم، اکثر صفات بهجُز تعداد شاخههای فرعی افزایش یافت. اثر متقابل فاکتورها بر صفات عملکرد دانه، عملکرد بیولوژیک، ارتفاع بوته و تعداد غلاف در مترمربع در سطح یکدرصد معنیدار بود. بهطورکلی، بیشترین عملکرد دانه (7/4209کیلوگرم در هکتار) و ماده خشک (6/17955کیلوگرم در هکتار) از مصرف 15کیلوگرم در هکتار هیومیکاسید و تراکم 95بوته در مترمربع و کمترین عملکرد دانه (2/1433کیلوگرم در هکتار) و عملکرد بیولوژیک (6/4812کیلوگرم در هکتار) از عدم مصرف هیومیکاسید و تراکم 35بوته در مترمربع بهدست آمد.