واکنش رشد رویشی و زایشی گوار (Cyamopsis tetragonoloba L.) به کاربرد هیومیک‌اسید در آب آبیاری تحت تأثیر تراکم‌های مختلف کاشت

نویسندگان

1 گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، اهواز، ایران

2 گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، اهواز، ایران

3 گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، اهواز، ایران

4 گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، اهواز، ایران

doi
10.22067/ijpr.v10i2.69397
چکیده

به­منظور بررسی رشد رویشی و زایشی گوار یا لوبیای خوشه­ای در واکنش به کاربرد هیومیک­اسید در تراکم­های مختلف کاشت، آزمایشی به­صورت کرت­های خُردشده در قالب طرح بلوک­های کامل تصادفی با سه تکرار در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع‌طبیعی خوزستان در تابستان1395 اجرا شد. عوامل آزمایشی شامل چهار سطح هیومیک­اسید (شامل صفر، پنج، 10 و 15‌کیلوگرم در هکتار) در کرت‌های اصلی و چهار تراکم مختلف (شامل 35، 55، 75 و 95‌بوته در مترمربع) در کرت‌های فرعی بودند. نتایج نشان داد که اثرات اصلی هیومیک­اسید و تراکم کاشت بر صفات ارتفاع‌بوته، تعداد شاخه فرعی، تعداد برگ در مترمربع، تعداد غلاف و دانه در مترمربع، عملکرد دانه و ماده خشک (عملکرد بیولوژیک) معنی‌دار بود، به‏طوری‏که با افزایش هیومیک­اسید، صفات نامبرده افزایش یافتند. همچنین، با افزایش تراکم، اکثر صفات به‌جُز تعداد شاخه­های فرعی افزایش یافت. اثر متقابل فاکتورها بر صفات عملکرد دانه، عملکرد بیولوژیک، ارتفاع‌ بوته و تعداد غلاف در مترمربع در سطح یک‌درصد معنی­دار بود. به‏طور‏کلی، بیشترین عملکرد دانه (7/4209‌کیلوگرم در هکتار) و ماده خشک (6/17955‌کیلوگرم در هکتار) از مصرف 15‌کیلوگرم در هکتار هیومیک­اسید و تراکم 95‌بوته در مترمربع و کمترین عملکرد دانه (2/1433‌کیلوگرم در هکتار) و عملکرد بیولوژیک (6/4812‌کیلوگرم در هکتار) از عدم مصرف هیومیک­اسید و تراکم 35‌بوته در مترمربع به­دست آمد.