اثر یادگیری مشارکتی بر اضطراب، نگرش و پیشرفت تحصیلی در ریاضی

نویسندگان

1 عضو هیئت علمی دانشگاه تهران

2 دانشیار گروه روانشناسی تربیتی و مشاوره، دانشگاه تهران

3 کارشناس ارشد مشاوره، آموزش و پرورش شهرستانهای تهران

4 کارشناس ارشد مشاوره مدرسه، آموزش و پرورش شهرستانهای تهران

doi
10.22059/japr.2017.61084
چکیده

پژوهش حاضر با هدف شناسایی اثر یادگیری مشارکتی بر اضطراب، نگرش و پیشرفت تحصیلی دانش­آموزان در درس ریاضی صورت پذیرفت. روش پژوهش، آزمایشی بوده و در طرح پیش­آزمون- پس­آزمون با گروه گواه انجام یافت. جامعه آماری شامل کلیه دانش­آموزان دختر سال دوم دبیرستان رشته علوم تجربی شهر تهران بود که از آن نمونه­ای به روش نمونه­گیری در دسترس شامل دو کلاس مشابه از دو دبیرستان در منطقه کهریزک برگزیده شده و به طور تصادفی در دو گروه  آزمایشی و گواه قرار گرفتند (22 نفر در گروه آزمایش و 20 نفر در گروه کنترل). گروه آزمایشی به مدت سی و دو جلسه تحت آموزش ریاضی به روش یادگیری مشارکتی قرار گرفته و گروه گواه در همین مدت با روش سنتی آموزش دیدند و مطابق با طرح تحقیق هر دو گروه پیش و پس از آموزش به لحاظ هر سه متغیر مورد مطالعه، سنجیده شدند. جهت گرداوری داده­ها از مقیاس اضطراب ریاضی (شکرانی، 1381)، پرسشنامه نگرش نسبت به ریاضی (قنبرزاده، 1380) و آزمون پیشرفت تحصیلی معلم ساخته استفاده شد و داده­ها به واسطه تحلیل کوواریانس تک عاملی پردازش شدند. یافته­ های پژوهش تفاوت معنی‌دار P<0/05 میان دو گروه آزمایشی و گواه در هر سه متغیر اضطراب ریاضی، نگرش نسبت به ریاضی و پیشرفت تحصیلی را نشان داد، به طوری ­که گروه آزمایشی اضطراب ریاضی کمتر، نگرش بهتر نسبت به ریاضی و پیشرفت تحصیلی بیشتری داشتند.