پاسخ عملکرد و اجزای عملکرد شش ژنوتیپ لوبیاچیتی (Phaseolus vulgaris L.) به مایهزنی با ریزوبیوم
نویسندگان
1 باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، واحد خرمآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، خرمآباد، ایران
2 گروه زراعت، واحد خرمآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، خرمآباد، ایران
doi
10.22067/ijpr.v10i2.70590چکیده
کاربرد کودهای زیستی در جهت بهینهسازی مصرف کودهای شیمیایی، مدیریت عناصر غذایی خاک و تولید پایدار محصولات در نظامهای زراعی، اهمیت ویژهای دارد. در این راستا آزمایشی با هدف بررسی اثر ریزوبیوم بر عملکرد و اجزای عملکرد ژنوتیپهای لوبیاچیتی، بهصورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک کامل تصادفی با سه تکرار در سال زراعی1396 در منطقه بیرانشهر لرستان اجرا شد. عوامل شامل مایهزنی با باکتری همزیست لوبیا (Rhizobium phaseoli Rb-133) در دو سطح (مایهزنی و عدم مایهزنی) و ژنوتیپهای لوبیاچیتی شامل (غفار، صدری، تلاش، لاینcos16، محلی خمین و کوشا) بودند. نتایج نشان داد که اثر ریزوبیوم و ژنوتیپ، تعداد دانه در غلاف را و برهمکنش ریزوبیوم و ژنوتیپ، تعداد غلاف در بوته، تعداد دانه در بوته، وزن100دانه، عملکرد دانه، عملکرد زیستتوده و شاخص برداشت ژنوتیپهای لوبیاچیتی را بهطور معنیداری افزایش داد. مایهزنی با ریزوبیوم عملکرد دانه ژنوتیپهای غفار، صدری، تلاش، لاینcos16، محلیخمین و کوشا را بهترتیب 7/13، 2/37، 0/23، 9/20، 3/55 و 4/31 درصد نسبت به شاهد افزایش داد. بیشترین عملکرد دانه در تیمار اثر توأم مایهزنی با ریزوبیوم در رقم صدری (3485کیلوگرم در هکتار) بهدست آمد. این تیمار نسبت به تیمار توأم مایهزنی در رقم غفار، تلاش، لاینcos16، محلیخمین و کوشا بهترتیب 4/87، 6/14، 6/21، 8/27 و 7/22 درصد برتری داشت. یافتهها نشان داد که مایهزنی با ریزوبیوم، دارای اثر افزایشی بر عملکرد و اجزای عملکرد ژنوتیپهای لوبیاچیتی است و میتوان در جهت تولید پایدار این محصول، عملکرد دانه را تا حد مطلوبی افزایش داد.