اثر پرایمینگ بذر و نشاکاری بر برخی ویژگیهای مورفولوژیک، عملکرد قند و اجزای عملکرد چغندرقند (Beta vulgaris)
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد گروه زراعت و اصلاح نباتات، واحد مهاباد، دانشگاه آزاد اسلامی، مهاباد، ایران
2 استادیار گروه زراعت و اصلاح نباتات، واحد مهاباد، دانشگاه آزاد اسلامی، مهاباد، ایران
doi
10.22124/jms.2020.4647چکیده
بهمنظور بررسی اثر پرایمینگ بذر و سیستم کشت بر برخی خصوصیات کمی و کیفی چغندرقند، آزمایشی در سال زراعی 97-1396 در مزرعهای واقع در شهرستان نقده استان آذربایجان غربی انجام گرفت. آزمایش بهصورت کرتهای خردشده در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی در چهار تکرار بود. نوع روش کاشت (مستقیم و انتقال نشاء) در کرتهای اصلی و پرایمینگ )اسید سالیسیلیک، جیبرلیک اسید، هیدروپرایمینگ و شاهد (عدم پرایمینگ) در کرتهای فرعی قرار گرفت. نتایج نشان داد اثر سیستم کاشت بر مقدار سدیم ریشه، آلکالیته، درصد قند خالص، ضریب استحصال، وزن خشک اندام هوایی، عملکرد قند خالص و درصد قند ملاس معنیدار بود. اثر پرایمینگ بر کلیه صفات مورد بررسی معنیدار بود. اثر متقابل دو تیمار نیز بر پتاسیم ریشه، درصد قند ناخالص، درصد قند خالص، ضریب استحصال قند، وزن خشک اندامهای هوایی، عملکرد ریشه، عملکرد قند خالص و درصد قند ملاس معنیدار بود. در این بررسی کمترین محتوی سدیم ریشه، آلکالیته ریشه، به سیستم کشت نشاکاری اختصاص داشت، همچنین بالاترین شاخص کلروفیل و کمترین نیتروژن مضر، به تیمار هیدروپرایمینگ اختصاص یافت. بالاترین درصد قند ناخالص، درصد قند خالص، درصد استحصال قند، وزن خشک اندام هوایی، عملکرد ریشه، عملکرد قند ناخالص و عملکرد قند خالص و کمترین مقدار پتاسیم ریشه و درصد قند ملاس به سیستم کاشت نشاکاری همراه با تیمار هیدروپرایمینگ اختصاص داشت.