اماره بودن گزارش ضابطان قضایی در ایران و انگلستان

نویسندگان

1 دانشجوی دکترای حقوق کیفری و جرم‌شناسی، گروه حقوق، دانشکده علوم انسانی، واحد خمین، دانشگاه آزاد اسلامی، خمین، ایران.

2 استادیار، گروه حقوق، دانشکده علوم انسانی، واحد خمین، دانشگاه آزاد اسلامی، خمین، ایران. (نویسنده مسؤول)

3 ستادیار، گروه حقوق، دانشکده علوم انسانی، واحد خمین، دانشگاه آزاد اسلامی، خمین، ایران.

doi
10.22034/jccj.2024.412938.1343
چکیده

بخش مهمی از تصمیمات نهایی در دادرسی‌های کیفری برمبنای گزارش‌های ضابطان قضایی گرفته می‌شود، در این مقاله با موضوع اماره‌بودن گزارش ضابطان نزد مقام قضایی در ایران و انگلستان با روش توصیفی ـ تحلیلی و با هدف شناخت نقاط ضعف و قوت مربوط به اعتبار گزارش ضابطان قضایی در ایران، نتایج ذیل حاصل گردید. گزارش ضابطان قضایی در ایران یا به‌واسطه دستور مقام قضایی برای انجام برخی از تحقیقات و امور است و یا این‌که بدون دستور مقام قضایی و درجهت انجام تکالیف قانونی در برخورد با پدیده مجرمانه، اعمالی را انجام داده و گزارش آن را به مقام قضایی ارائه می‌دهند. در انگلستان به‌دلیل این‌که پلیس به‌عنوان ضابط اصلی قضایی، تکلیف کشف جرم و انجام تحقیقات را برعهده دارد، گزارش‌های تهیه‌شده توسط آن‌ها نقش مهم‌تری را در پرونده ایفا می‌نماید، اما در هر صورت نیاز به اثبات گزارش در دادگاه می‌باشد. به‌موجب قانون آیین دادرسی کیفری 1392، در وضعیت حاضر اصل کلی حاکم بر اعتبار گزارش ضابطان در حقوق کیفری ایران این است که گزارش ضابطان در حکم اماره قانونی محسوب می‌شود؛ ارتقای ارزش و اعتبار گزارش ضابطان از اماره قضایی به اماره قانونی، اقدامی مهم در راستای اعتباربخشی به گزارش ضابطان است.