اثر آلودگی محیطی دوده روی تغییر کربوهیدراتها وفعالیت آنزیمهای وابسته در منبع (SOURCE) ، ساقه ومقصد (SINK) در گیاه ملیسا (MELISSA OFFICINALIS)
نویسندگان
1 مدرس دانشگاه بو علی سینا ، فیزولوژی گیاهی
2 ایران، همدان، دانشگاه بوعلی سینا، گروه زیست شناسی
doi
10.22034/jpr.2023.2323چکیده
اندامهای منبع و مقصد نقش مهمی درتوازن بین تولید و مصرف قند دارند. در این آزمایش متابولیسم کربوهیدراتها و فعالیت آنزیم های مرتبط با آنها در برگهای جوان(مقصد)، پیر(منبع) و ساقه گیاه ملیس بعد از اینکه گیاه متعدد در تیمار دوده قرار گرفت بررسی شد. نتایج نشان داد با افزایش زمان دوده دهی قند های فروکتوز در منبع و مقصد کاهش یافت P≤0.05. مقدارساکارز در ساقه و منبع کاهش و در مقصد افزایش یافت P≤0.05. مقدار قندهای نشاسته، رافینوزو مالتوز در مقصد افزایش و درمنبع و ساقه کاهش یافت P≤0.05. بامقایسه روند تغییرنشاسته و ساکارز، دوده دهی میزان ساکارز را در مقصد افزایش و مقدار نشاسته را کاهش داد P≤0.05. در واقع آلودگی دوده میزان قند بصورت محلول در مقصد را افزایش داده است. دوده دهی مقدارساکارزو استاکیوز را در مقایسه با چند قندی های مانند مالتوز، رافینوز و ورباسکوز بیشتر تغییرداده است P≤0.05. فعالیت آنزیم SS در برگهای پیر بیشتر از برگهای جوان آسیب دیده یا به دلیل کاهش ساکارز در مقصد است. رگرسیون بین فعالیت آنزیم SPSو سنتز ساکارز در مقصد و منبع به ترتیب 0.52=R2 و 0.18=R2 همبستگی نشان داد. بنابر این دوده دهی میزان فعالیت آنزیم SPS در برگهای پیر بیشتر از برگهای جوان است یا به دلیل عدم کاهش ساکارز در مقصد است. بنابر این کاهش به دلیل این است که میزان تولید ساکارز از الگویی تعادل بین میزان سنتز و مصرف آن پیروی می کند. با مقایسه آنریم های SPS وSS ، نتایج نشان داد دوده دهی فعالیت SPS راکمتر ازSS کاهش داده است.