رابطه بین مولفه های بخشایش گری با رضایت زناشویی در مادران دارای کودکان نارسایی های رشدی و هوشی

نویسندگان
doi
10.22059/japr.2016.60969
چکیده

هدف پژوهش حاضر بررسی توان پیش­بینی بخشایش­گری از میزان رضایت زناشویی مادران کودکان نارسایی­های رشدی و هوشی بود. روش پژوهش از نوع همبستگی بوده و در این راستا 88 نفر از مادران کودکان نارسایی­های رشدی و هوشی از طریق نمونه­گیری در دسترس انتخاب و پرسشنامه­های رضامندی زوجیت افروز و سیاهه بخشایش­گری غباری و همکاران (1382) برای پاسخ­دهی به آنان داده شد. تحلیل داده­ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون نشان داد که بین رضایت زناشویی و در هر سه بعد بخشایش­گری (شناختی، عاطفی و رفتاری) همبستگی معناداری وجود دارد، به­طوری که مادرانی که میزان بخشایش­گری آنان در سطح بالا بود، از میزان رضایت زناشویی بیشتری برخوردار بودند. تحلیل داده­ها همچنین نشان داد که در حدود 53 درصد واریانس رضایت زناشویی توسط ابعاد سه­گانۀ بخشایش­گری تبیین شد و هر سه بعد آن وارد معادله پیش­بینی رضایت زناشویی از روی بخشایش­گری شدند. داشتن ویژگی­های بخشایش­گری به­واسطه رهایی از رنج­های بین­فردی در رضایت زناشویی موثر است و آموزش مهارت­های بخشایش­گری برای مادران این گروه از کودکان و نیز دیگر افراد توصیه می­شود.