رابطه بین مولفه های بخشایش گری با رضایت زناشویی در مادران دارای کودکان نارسایی های رشدی و هوشی
نویسندگان
doi
10.22059/japr.2016.60969چکیده
هدف پژوهش حاضر بررسی توان پیشبینی بخشایشگری از میزان رضایت زناشویی مادران کودکان نارساییهای رشدی و هوشی بود. روش پژوهش از نوع همبستگی بوده و در این راستا 88 نفر از مادران کودکان نارساییهای رشدی و هوشی از طریق نمونهگیری در دسترس انتخاب و پرسشنامههای رضامندی زوجیت افروز و سیاهه بخشایشگری غباری و همکاران (1382) برای پاسخدهی به آنان داده شد. تحلیل دادهها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون نشان داد که بین رضایت زناشویی و در هر سه بعد بخشایشگری (شناختی، عاطفی و رفتاری) همبستگی معناداری وجود دارد، بهطوری که مادرانی که میزان بخشایشگری آنان در سطح بالا بود، از میزان رضایت زناشویی بیشتری برخوردار بودند. تحلیل دادهها همچنین نشان داد که در حدود 53 درصد واریانس رضایت زناشویی توسط ابعاد سهگانۀ بخشایشگری تبیین شد و هر سه بعد آن وارد معادله پیشبینی رضایت زناشویی از روی بخشایشگری شدند. داشتن ویژگیهای بخشایشگری بهواسطه رهایی از رنجهای بینفردی در رضایت زناشویی موثر است و آموزش مهارتهای بخشایشگری برای مادران این گروه از کودکان و نیز دیگر افراد توصیه میشود.