سیاست کیفری ایران در خصوص خشونت خانگی علیه زنان با تأکید بر قتل نفس
نویسندگان
1 کارشناس ارشد، گروه حقوق کیفری و جرمشناسی، دانشکده حقوق، واحد تهران، دانشگاه غیرانتفاعی ارشاد دماوند، تهران، ایران.
doi
10.22034/jccj.2022.351414.1054چکیده
خشونت خانگی علیه زنان و به ویژه خشنترین شکل این نوع خشونت یعنی قتلهای ناموسی از موضوعات مهمی است که همواره محل بحث و نظر بوده است. مقاله حاضر توصیفی تحلیلی بوده و با استفاده از روش کتابخانهای به بررسی موضوع مورد اشاره پرداخته است. نتایج مقاله بر این امر دلالت دارد که فقدان حساسیت نسبت به مسائل و مشکلات بزهدیدگان و عدم اتخاذ تدابیر حمایتی در نهادهای کیفری، ازجمله پلیس زنان، بزهدیده و قربانی خشونتهای خانگی را با مشکلات عدیدهای مواجه کرده است. سیاست کیفری ایران در خصوص خشونت خانگی علیه زنان بهخصوص در جرم قتل با نوعی مماشات همراه است بهنحویکه بازدارندگی لازم بهمنظور پیشگیری از جرایم مربوط به خشونت خانگی و از جمله قتل نفس زنان وجود ندارد. به همین منظور، قوانین باید بهگونهای اصلاح شوند که ضمن فراهم آوردن شرایط دادرسی فوری، تعقیب و تحقیق و رسیدگی در موارد خشونت علیه زنان نهتنها منوط به شکایت شاکی خصوصی نشود، بلکه عدم اعلام این جرایم از سوی برخی مطلعین مانند اولیاء مدارس نیز جرم تلقی گردد. همچنین لازم است خلاءهای قانونی برای حمایت از زنان برطرف و قانونگذار با تصویب قوانین بازدارنده موجبات کاهش جرایم مبتنی بر خشونت را فراهم آورند.