نوآوریهای قانون آیین دادرسی کیفری در مورد حقوق متهم
نویسندگان
1 استادیار، گروه حقوق جزا و جرمشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران.
2 دانشجوی دکتری فقه و مبانی حقوق اسلامی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
3 دانشیار، گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی، دانشکده الهیات، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
doi
10.22034/jccj.2022.366034.1111چکیده
تحقق رسیدگی عادلانه در امور کیفری، منوط به رعایت حقوق اصحاب دعوا در جهت تأمین مطالبات به حق آنها است. نظر به موقعیت حساس متهم در فرایند مذکور، نظامهای دادرسی برای حقوق وی اهمیت خاصی قائل شدهاند. آیین دادرسی کیفری، برعکس قانون جزای ماهوی که مخاطب آن، فقط ناقضان قانون است، تمام آحاد جامعه اعماز (بزهکار و غیر بزهکار) را شامل است و دو هدف عمده را دنبال میکند: نخست، اعاده نظم مختل شده بهوسیله جرم ارتکابی؛ و دوم، حفظ حقوق و آزادیهای اساسی افراد. بهمنظور جلوگیری از اقدامات خودسرانه برخی نهادها و تجاوز به حقوق و آزادیهای افراد، رسیدگی در دادگاهها باید با رعایت اصول و مقرراتی انجام گردد که از آن با عنوان اصول دادرسی کیفری یاد میشود. مسیر اجرای ضوابط و مقررات قانون آیین دادرسی کیفری که عرصه تقابل میان حقوق و آزادیهای فردی با ضرورت حفظ نظم و امنیت اجتماعی است، بهنحوی میباشد که چرخش و تمایل به یک طرف جز با انتقاد به طرف مقابل، میسر نیست؛ ازاینرو مقررات آیین دادرسی کیفری باید بهگونهای تنظیم شود که ضمن رعایت تعامل و تعادل این دو مقوله، ثمره آن تضمین امنیت جامعه با رعایت حقوق و آزادیهای فردی باشد.