اثر تنش خشکی بر برخی ویژگیهای مورفولوژیک و فیزیولوژیک ارقام لوبیاچیتی (Phaseolus vulgaris L.)
نویسندگان
1 گروه اگروتکنولوژی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
2 گروه اگروتکنولوژی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
3 گروه اگروتکنولوژی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
4 گروه بقولات پژوهشکده علوم گیاهی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
doi
10.22067/ijpr.v10i1.64836چکیده
کمآبی امروزه از مهمترین عوامل محدودکننده عملکرد محصولات زراعی در نواحی خشک و نیمهخشک میباشد و کاهش رشد در اثر تنش خشکی به مراتب بیشتر از سایر تنشهای محیطی است. به منظور بررسی اثر تنش خشکی بر ارقام لوبیا آزمایشی گلدانی بهصورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی در گلخانه گروه زراعت دانشگاه فردوسی مشهد اجرا شد. فاکتورهای مورد بررسی در این آزمایش، رژیم رطوبتی در سه سطح (تأمین 100درصد، 75درصد و 50درصد ظرفیت زراعی بهترتیب نشاندهنده تیمار شاهد، تنش خشکی ملایم و تنش خشکی شدید) و سه رقم لوبیاچیتی شامل تلاش، خمین و صالح بودند. نتایج نشان داد اثر تیمار آبیاری و رقم بر ارتفاع بوته، وزن شاخساره، وزن ریشه، نسبت ریشه به شاخساره، محتوای آب نسبی، نشت الکترولیتها، هدایت روزنهای، عملکرد دانه و عملکرد بیولوژیک معنیدار بود. بیشترین وزن شاخساره و ریشه در بین رژیمهای آبیاری از تیمار شاهد و از رقم تلاش بهدست آمد. با کاهش مقدار آب مصرفی، در مرحله زایشی کلروفیل نیز کاهش یافت، به گونهای که بیشترین مقدار کلروفیل در تیمار آبیاری کامل مشاهده شد. در بین ارقام نیز بیشترین میزان کلروفیل در رقم صالح مشاهده شد. محتوای آب نسبی در شرایط تنش خشکی متوسط 9/9درصد و در شرایط تنش خشکی شدید 7/30درصد نسبت به شاهد کاهش نشان داد. در بین ارقام نیز بیشترین مقدار آب نسبی در رقم صالح ثبت شد. کاهش میزان آب برگ همبستگی مستقیم با افزایش نشت الکترولیتها داشت، به نحوی که در شرایط تنش خشکی متوسط نشت الکترولیتهای غشاء، 24درصد و در شرایط تنش خشکی شدید 37درصد بود. کمترین میزان نشت در بین ارقام در رقم صالح مشاهده شد. کاهش مقدار آبیاری باعث شد هدایت روزنهای در شرایط تنش خشکی متوسط و شدید بهترتیب 3/33درصد و 3/53درصد نسبت به شاهدکاهش یابد. رقم صالح در بین ارقام و آبیاری کامل در بین رژیمهای آبیاری، بیشترین عملکرد دانه را به خود اختصاص دادند. کاهش آب مصرفی باعث شد عملکرد دانه در شرایط تنش خشکی متوسط و شدید بهترتیب 1/36درصد و 6/71درصد نسبت به تیمار بدون تنش خشکی کاهش یابد. رقم صالح از نظر صفاتی از جمله عملکرد دانه، محتوای آب نسبی، کلروفیل و هدایت روزنهای نسبت به دو رقم دیگر برتری نشان داد. همچنین نشت الکترولیتها نیز در این رقم کمتر از سایر ارقام بود و به نظر میرسد تحمل بیشتری به تنش خشکی داشته باشد.