اثر مقادیر مختلف نیتروژن بر اجزای عملکرد، عملکرد و بهرهوری نیتروژن دو رقم عدس دیم
نویسندگان
1 گروه اگروتکنولوژی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
2 گروه اگروتکنولوژی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
3 گروه اگروتکنولوژی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
4 دانشکده مهندسی کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.22067/ijpr.v10i1.59699چکیده
بهمنظور بررسی تأثیر مقادیر مختلف نیتروژن بر عملکرد و اجزای آن و همچنین مطالعه کارآیی جذب، مصرف و بهرهوری نیتروژن دو رقم عدس دیم، آزمایشی بهصورت کرتهای خردشده در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد در سال زراعی 95-1394 اجرا گردید. فاکتور اصلی این آزمایش سطوح مختلف کود نیتروژن از منبع اوره (0، 40 و 80کیلوگرم در هکتار) و فاکتور فرعی شامل دو رقم عدس دیم (بیرجند و رباط) بود. نتایج نشان داد که بیشترین تعداد دانه در غلاف و وزن۱۰۰دانه بهترتیب در شرایط عدم کاربرد کود نیتروژن و رقم بیرجند و تیمار ۴۰کیلوگرم کود نیتروژن در هکتار و رقم رباط حاصل شد. تیمار 40کیلوگرم کود نیتروژن در هکتار و رقم بیرجند حداکثر تعداد غلاف در بوته، عملکرد دانه (۲۳/۳۳۸کیلوگرم در هکتار)، عملکرد بیولوژیک (۶۸/۳۲۹۱کیلوگرم در هکتار)، میزان نیتروژن زیستتوده و کارآیی جذب نیتروژن را به خود اختصاص داد. بالاترین بهرهوری نیتروژن بر اساس عملکرد دانه (۳۹/3کیلوگرم دانه برکیلوگرم نیتروژن خاک) و زیستتوده (۴۸/۳۳کیلوگرم ماده خشک برکیلوگرم خاک) در شرایط عدم استفاده از کود نیتروژن و رقم بیرجند بهدست آمد که اختلاف معنیداری با تیمار 40کیلوگرم کود نیتروژن در هکتار و رقم بیرجند نداشت. با توجه به نتایج حاصله بهمنظور صرفهجویی در میزان مصرف کود و جلوگیری از تبعات منفی ناشی از زیادی مصرف آن، مصرف ۴۰کیلوگرم کود اوره در هکتار و استفاده از رقم بیرجند با رعایت تاریخ کاشت بهینه (با توجه به دیررسبودن آن) برای کشت عدس بهصورت دیم در منطقه مورد مطالعه، مطلوب بهنظر میرسد.