تأثیر قاعدگی بر حقوق کیفری زنان در ایران
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری فقه و مبانی حقوق اسلامی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
2 دانشیار، گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
3 استاد، گروه حقوق عمومی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22034/jccj.2022.353380.1107چکیده
قاعدگی یکی از مهمترین بحرانهای زندگی زنان است و علائمی که زنان در این مرحله تجربه میکنند، ازجمله چالشهای مهم مراقبتی است. اثبات قاعدگی زنان در شرایط مذکور میتواند بهعنوان یک معیار اصلی در وضعیت حقوقی زنان موردتوجه قرار بگیرد و موجب تغییر، تبدیل و یا تخفیف جرایم و مجازاتها در خصوص جرایمی که به آن متهم شدهاند، باشد. در قوانین ایران بهویژه قانون آیین دادرسی کیفری برخی از تفاوتها در اجرای مجازات زنان که شامل به تعویق افتادن اجرای مجازات در زنان باردار است، در حمایت از آنها وضع شده ولی در خصوص برخی از شرایط زنان همچون قاعدگی، ابهامات و خلأهایی در قانونگذاری و تفسیر قانون وجود دارد. در برخی موارد که وضعیت جسمانی مصداقی از بیماری محسوب میشود، حسب مورد حدود تعهدات و مسؤولیتهای بانوان را تغییر میدهد و میتواند ازجمله بیماریهای روانی باشد که بر حالات رفتاری فرد تأثیر بگذارد که نتیجه آن مختل شدن عناصر سازنده جرم است. قاعدگی در حقوق کیفری ایران جایگاهی نداشته و قانون از این حیث دارای خلأ ساختاری و حقوقی است.