بررسی مدیریت تلفیقی علف‌های‌هرز مزارع نخود دیم (Cicer arietinum L.)

نویسندگان

1 بخش تحقیقات گیاهپزشکی، مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان کرمانشاه، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرمانشاه، ایران

2 بخش تحقیقات گیاهپزشکی، مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان لرستان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، لرستان، ایران

3 گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه لرستان، خرم‌آباد، ایران

4 دانشکده کشاورزی، دانشگاه لرستان، لرستان، ایران

doi
10.22067/ijpr.v10i1.61733
چکیده

به‌منظور بررسی کارآیی چند علف‌کش در تلفیق با کولتیواتورزنی بین ردیف‌ها جهت کنترل علف‌های‌هرز مزارع نخود، آزمایشی در سال زراعی94-1393 در استان کرمانشاه به‌صورت استریپ‌‌پلات در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی در چهار تکرار به اجرا در آمد. عامل اصلی شامل عملیات کولتیواتور (کولتیواتورزنی و عدم کاربرد کولتیواتور) و عامل فرعی شامل کاربرد علف‌کش‌های پندی‌متالین، لینورون، پیریدیت، ایزوکسافلوتل، متری‌بیوزین و پاراکوآت به‌ترتیب به میزان‌های 82/0، 67/0، 5/1، 48/0، 42/0 و 05/0کیلوگرم ماده‌ مؤثره در هکتار و شاهد دوبار وجین بودند. نتایج نشان داد که علف‌کش‌های پیریدیت و ایزوکسافلوتل به‌ترتیب با 78 و 75‌درصد، بیشترین و لینورون و پاراکوات به‌ترتیب با 29 و 34‌درصد، کمترین کنترل تراکم کل علف‌های‌هرز را داشتند. تیمارهای وجین + کولتیواتور، پیریدیت + کولتیواتور و پیریدیت، به ترتیب با 83/44، 46/44، 58/40‌درصد افزایش، بیشترین عملکرد دانه نخود را به خود اختصاص دادند. همچنین تیمارهای ایزوکسافلوتل + کولتیواتور و ایزوکسافلوتل به‌ترتیب 18/37 و 34درصد عملکرد دانه نخود را افزایش دادند. نتایج نشان داد افزودن کولتیواتور به تیمارهای کاربرد علف‌کش‌های پیریدیت و ایزوکسافلوتل، تأثیر معنی‌دار آماری از نظر کاهش علف‌های‌هرز و افزایش عملکرد نخود نداشت. مناسب‌ترین تیمار در جهت افزایش عملکرد دانه نخود، کاربرد علف‌کش پیریدیت به میزان 5/1‌کیلوگرم مؤثره در هکتار بود و کاربرد علف‌کش ایزوکسافلوتل از نظر عملکرد دانه، تعداد غلاف و وزن‌خشک بوته نخود اختلاف معنی‌دار آماری با علف‌کش پیریدیت داشت.