تحولات و نوآوریهای قانون کاهش حبس تعزیری در حوزه سیاست جنایی قضایی
نویسندگان
1 دانشیار، گروه حقوق جزا و جرمشناسی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران (نویسنده مسؤول).
2 دانشجوی دکتری حقوق جزا و جرمشناسی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران.
3 استادیار، گروه حقوق، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران.
doi
10.22034/jccj.2024.448586.1513چکیده
امروزه در کنار سیاستهای جرمزدایی و قضازدایی که هرکدام بهنحوی باعث میشود از کنشگران نظام کیفری کاسته شود، سیاست کیفرزدایی مورد توجه قانونگذار ایران قرار گیرد. به همین دلیل، قانونگذاران و سیاستگذاران کیفری به کیفرزدایی که یکی از مصادیق آن مجازات حبس است، توجه ویژه دارند. آخرین اراده مقنن در حقوق کیفری ایران در این خصوص قانون کاهش مجازات حبس تعزیری مصوب 1399 است، اما تصویب این قانون از دیدگاه سیاست جنایی تحولات و نوآوریهای مختلفی را در پی داشته است. تحقیق حاضر با روش توصیفی ـ تحلیلی به بررسی تحولات و نوآوریهایی که قانون کاهس حبس از دیدگاه سیاست جنایی در پی داشته پرداخته است. یافتهها نشان از آن دارد که در تصویب قانون کاهش مجازات حبس تعزیری اقدامات به صوابی، ازجمله حذف مجازت تازیانه، یکپارچهسازی سیستم شروع و معاونت در جرم رخ داد، اما در مقابل، قانونگذاری که با هدف برقراری توازن بین جرم و مجازات وارد عرصه تقنین شده بود، بدون بسترسازی لازم، ضمانت اجرای برخی جرایم را به بیش از هفت برابر کاهش و در عمل واکنش حبس را در بسیاری از جرایم قابل گذشت تهی از اجرا ساخت که بهنظر میرسد این جهتگیری، خوانش سازندهای را در اذهان مخاطبان قانون، نسبت به اهداف بازدارنده مجازاتها که داعیه اصلی قانونگذار در سیاست جنایی است، تداعی نکند.