ارتباط بین اندازه تحصیلات و شغل در ایران: کاربرد مدل وردوگو- وردوگو
نویسندگان
1 دانشگاه پیام نور
2
3 دانشگاه شهید باهنر کرمان
doi
چکیده
در چند دههی اخیر، عرضهی نیرویِ کار تحصیلکرده به بازار کار افزایش یافته که موجب پدیدارشدن تحصیلات فرانیاز شده است. تحصیلات فرانیاز بالقوه پدیدهای هزینه بر برای اقتصاد محسوب میشود که ضرورت بررسی این موضوع را نمایان میسازد. دراین مقاله سعی شده است که با روش میانگین تطابق تحقق یافته (RM)[1] و به کمک کدهای طبقه بندی مشاغل[2] (ISCO) و با استفاده از دادههای طرح آمارگیری از ویژگیهای اجتماعی و اقتصادی خانوار سال1382 و به کمک مدل وردوگو – وردوگو[3]به بررسی بازده سالهای تحصیل، تحصیلات فرانیاز و فرونیاز در ایران بپردازیم. در این راستا متغیرهای دیگری همچون جنسیت، تأهل و مالکیت (به لحاظ دولتی و خصوصی بودن) نیز مورد بررسی قرار میگیرد. نتایج تحقیق نشان میدهد که، بازده هرسال تحصیلات رسمی به طور متوسط 3/9% میباشد و در صورت برابر بودن تحصیلاتِ افراد، افرادی که تحصیلات فرانیاز دارند، در مقایسه با افرادی که تحصیلاتشان فرانیاز نیست، درآمد کمتری کسب میکنند و افراد دارای تحصیلات فرونیاز، نسبت به کسانی که تحصیلاتشان فرونیاز نیست، درآمد بیشتری کسب میکنند. همچنین اثر تجربه بر درآمدِ افراد، مثبت اما با نرخی کاهشی مشاهده میشود و نیز مشاهده میشود که زنان و مجردها، درآمد کمتری نسبت به سایرین کسب میکنند. [1]. Mean Realized Matches [2]. International Standard Classification of Occupations [3].Verdugo, R., & Verdugo, N. (1989).