تأثیر سیاست های قیمت گذاری آب آبیاری و اعطای تسهیلات مالی دولت بر پذیرش تکنولوژی آبیاری تحت فشار: مطالعه موردی در استان همدان

نویسندگان

1 دانشگاه بوعلی سینا

2 دانشگاه بوعلی سینا

doi
10.22067/jead2.v30i4.53188
چکیده

امروزه استفاده بهینه از منابع آبی کمیاب بخشی از اهداف اصلی برنامه‌های دولت در راستای نیل به توسعه پایدار در بخش کشاورزی می‌باشد. در این میان افزون بر مهار آب‌های سطحی و بهره‌برداری بهینه از منابع آب زیرزمینی، انتخاب شیوه آبیاری مناسب و کارا از اهمیت بسیار زیادی برخوردار می‌باشد. هدف از انجام این تحقیق، بررسی تأثیر برخی سناریوهای سیاستی شامل قیمت‌گذاری آب آبیاری و اعطای تسهیلات مالی دولت بر پذیرش روش‌های نوین آبیاری توسط کشاورزان از طریق مدل‌سازی رفتار اقتصادی آنها با تابع هدف حداکثرسازی سود است که با استفاده از مدل‌سازی ریاضی با بهره‌گیری از رهیافت پویایی سیستم صورت پذیرفت. جمع‌آوری داده‌ها و اطلاعات مورد نیاز از طریق طراحی و تکمیل پرسشنامه از نمونه‌ای به حجم 316 مورد از مزارع گندم شهرستان همدان در سال زراعی 95-94 انجام شد. نتایج نشان داد که سیاست افزایش قیمت آب آبیاری باعث افزایش تفاوت سودآوری در مزارع با آبیاری تحت فشار و مزارع با آبیاری سنتی گردیده و این تفاوت در سود به عنوان یک عامل اقتصادی باعث افزایش گرایش به پذیرش تکنولوژی آبیاری تحت فشار می‌گردد. همچنین اعطای تسهیلات مالی و کاهش نرخ سود تسهیلات، برای استفاده از آبیاری تحت فشار از سوی دولت تأثیر معنی‌داری بر پذیرش تکنولوژی آبیاری تحت فشار دارد.