فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

به منظور بررسی تأثیر کاربرد کودهای زیستی و شیمیایی فسفاته و روی بر برداشت عناصر غذایی توسط لوبیا، آزمایشی مزرعه­ای به‌صورت فاکتوریل در قالب طرح آماری بلوک­های کامل تصادفی با سه تکرار به مدت دو سال اجرا شد. عوامل آزمایش شامل دو رقم لوبیاچیتی (تلاش و صدری)، چهار سطح فسفر (P0: شاهد، P1: مصرف 100کیلوگرم در هکتار سوپر­فسفات تریپل، P2: مصرف کود زیستی فسفاتی و 50کیلوگرم در هکتار سوپر فسفات تریپل، P3: کود زیستی فسفاتی) و سه سطح روی (Zn0: شاهد، Zn1: مصرف50کیلوگرم در هکتار سولفات روی،Zn2 : کود زیستی روی) بود. کود زیستی فسفاتی شامل تلقیح با قارچ­های میکوریزی Clariodeoglumus etunicatum ، Rhizophagus intraradices و Funneliformiss mosseae و باکتری Azetobacter و تیمار زیستی روی تلقیح با باکتری‌های Pseudomonas بود. صفات مورد بررسی در این آزمایش عملکرد دانه، غلظت و برداشت عناصر غذایی نیتروژن، فسفر، پتاسیم، آهن، روی، منگنز و مس بود. نتایج نشان داد بیشترین مقادیر عملکرد، غلظت و برداشت عناصر غذایی از رقم صدری مشاهده شد. تیمار P2 باعث افزایش 8/21، 39، 98، 59، 32، 57، 5/44 و 28درصدی عملکرد و برداشت نیتروژن، فسفر، پتاسیم، آهن، روی، منگنز و مس نسبت به شاهد شد. حداکثر میزان عملکرد دانه، غلظت نیتروژن، پتاسیم و روی به ترتیب به میزان 3404کیلوگرم در هکتار، 93/3، 25/2درصد و 41/31میلی­گرم در کیلوگرم از تیمار Zn1 به‌دست آمد. در خصوص اثر متقابل معنی­دار، بیشترین میزان عملکرد دانه، غلظت نیتروژن، روی و مس به­ترتیب به میزان 3656کیلوگرم درهکتار، 1/4درصد، 57/36 و 6/21میلی­گرم در کیلوگرم از تیمارP2Zn1  به­دست آمد. کودهای زیستی مورد استفاده علاوه بر کاهش مصرف کودهای شیمیایی فسفری باعث افزایش برداشت عناصر غذایی و تولید بذور غنی از عناصر غذایی مورد مطالعه شدند.