تأثیر اسیدهای آلی و تنش شوری بر جوانه‌زنی بذر و خصوصیات فیزیولوژیک گیاهچه سرخارگل (Echinacea purpurea L.)

نویسندگان

1 دانشیار، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران

2 دانش‌آموخته زراعت، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران

3 دانشجوی کارشناسی ارشد علوم و تکنولوژی بذر، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران

4 دانشجوی کارشناسی ارشد علوم و تکنولوژی بذر، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران

doi
10.22124/jms.2020.4269
چکیده

به­منظور بررسی تأثیر هیومیک اسید و فولویک اسید بر خصوصیات فیزیولوژیک گیاهچه‌ سرخارگلتحت شوری، آزمایشی به­صورت فاکتوریل در قالب طرح پایه کاملاً تصادفی با سه تکرار در آزمایشگاه تکنولوژی بذر دانشگاه شاهد در سال 1395 اجرا شد. تیمارهای آزمایش شامل تنش شوری در چهار سطح (0، 4، 8 و 12 دسی­زیمنس بر متر)، هیومیک اسید در سه سطح (0، 200 و 400 میلی­گرم بر لیتر) و فولویک اسید در سه سطح (0، 200 و 400 میلی­گرم بر لیتر) بود. صفات مورد بررسی شامل درصد جوانه­زنی، محتوای نسبی آب، محتوای کلروفیل a، b، کل و محتوای کارتنوئید، پرولین و پروتئین بود. با توجه به نتایج تجزیه واریانس، اثر متقابل هیومیک اسید، فولویک اسید و تنش شوری بر صفات مورد بررسی به استثنای محتوای نسبی آب گیاهچه معنی­دار بود. کاربرد هیومیک اسید 200 میلی­گرم بر لیتر و فولویک اسید 400 میلی­گرم بر لیتر با میانگین 55/75 درصد بالاترین درصد جوانه­زنی را در تنش شوری ds/m 12 داشت. بر اساس نتایج تحقیق حاضر، هیومیک اسید بیش­ترین تأثیر را بر محتوای ترکیبات محلول مورد مطالعه داشت، به­گونه­ای که تا زمانی غلظت فولویک اسید 200 میلی­گرم بر لیتر یا صفر بود می­توان افزایش ترکیبات محلول را در سطوح هیومیک اسید مشاهده کرد. غلظت 400 میلی­گرم بر لیتر هیومیک اسید در عدم حضور فولویک اسید و تنش ds/m 12 دارای بیش­ترین محتوای کلروفیل کل بود. تنش شوری باعث کاهش جوانه­زنی بذر سرخارگل شد، کاربرد هیومیک اسید و فولویک اسید اثرات ناشی از تنش شوری را، هر چند اندک بهبود بخشیدند.