پیشگیری وضعی از پدیده زمینخواری در چارچوب سیاست جنایی تقنینی ایران
نویسندگان
1 دانشیار، گروه حقوق جزا و جرمشناسی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران.
2 دانشیار، گروه حقوق جزا و جرمشناسی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران.
3 دانشجوی دکتری حقوق جزا و جرمشناسی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران.
4 استادیار، گروه حقوق، دانشکده علوم اداری و اقتصاد، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران. (نویسنده مسؤول)
doi
10.22034/jccj.2024.448923.1521چکیده
زمینخواری یکی از پدیدههای شوم رو به گسترش مفاسد اقتصادی میباشد که در سالهای گذشته باوجود اهمیت آن و تصویب قوانین و مقررات مختلف برای جلوگیری از تغییر غیرقانونی کاربری و مواردی مانند تصرف غیرقانونی اراضی، افزایش قابل توجهی داشته است. با این وجود در قوانین موضوعه ایران عنوان مجرمانهای تحت عنوان زمینخواری وجود ندارد و این اصطلاح در غالب موارد در عرف اداری و اجتماعی رایج شده است. بر همین مبنا، زمینخواری را با عنوان مجموعه اقدامات متقلبانه و غیرقانونی که برای تملک یا تصرف املاک غیر اعم از دولتی و غیردولتی ارتکاب مییابد، تعریف نمودهاند. یافتههای این مقاله مؤید آن است که سیاست جنایی ایران در قبال زمینخواری معطوف به تدابیر و روشهای سرکوبگر و کیفردهی، آن هم براساس قوانین و عناوین مجرمانه غیرمستقیم بوده است. ازاینرو، این با اتخاذ تدابیر پیشگیرانه وضعی میتوان زمینههای ارتکاب جرایم مرتبط با زمینخواری را کاهش داد.
