بررسی تطبیقی حضور شهود در اجرای مجازات رجم ( در فقه شیعه و اهل سنت)
نویسندگان
1 استادیار، گروه فقه و حقوق اسلامی، واحد قائمشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، قائمشهر، ایران. (نویسنده مسؤول)
2 استادیار، فقه و مبانی حقوق اسلامی، واحد بابل، دانشگاه آزاد اسلامی، بابل، ایران.
3 دانشجوی دکتری فقه و مبانی حقوق اسلامی، واحد سمنان، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران.
doi
10.22034/jccj.2024.445918.1506چکیده
از مجازاتهای مشهور رجم است که دربرخی از جرایم بهکار برده میشود. در اثبات اینگونه از جرایم و اجرای مجازات شایسته آن، گواهی گواهان و حضور آنان در مرحله اجرا ضروری میباشد، هرچند علاوهبر گواهی گواهان، اقرار نیز اثباتگر جرم میباشد. با این وصف نقش خاص گواهی گواهان قابل توجه و دارای اهمیت ویژهای میباشد. در متون فقهی ما از گواهی تحت عنوان بینه یاد شده است. در تحقیق حاضر که از نوع نظری و برمبنای فقه جزایی اسلام و مبتنیبر تحلیل محتوا است، بررسی میگردید گواهی گواهان چه تأثیری بر اثبات جرم و حضور آنان در مرحله اجرای مجازات چگونه است. در این خصوص اختلاف نظرهای مختلفی میان فقهای امامیه و عامه وجود دارد. در پژوهش حاضر به بررسی هر دو دیدگاه توجه شد و هر کدام تحلیل گردید. نتیجه حاصله از تحقیق، الزام و وجوبی بر حضور گواهان در مجلس اجرای حکم و آغازگری آنها به سنگسار وجود ندارد و این حضور تنها درصورت تمایل آنها است. حداکثر آنکه این حضور بهنحو استحبابی خواهد بود.
