اثر زوال مصنوعی و انبارداری طبیعی بر نشت کاتیونی و قابلیت حیات بذرهای نخود ایرانی (Cicer arietinum) رقم هاشم
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری علوم و تکنولوژی بذر، گروه زراعت، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی، گرگان، ایران
2 دانشیار، گروه زیست شناسی، دانشگاه گلستان، گرگان، ایران،
3 دانشیار گروه زراعت، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی، گرگان، ایران
4 استادیار گروه اصلاح نباتات و بیوتکنولوژی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی، گرگان، ایران
doi
10.22124/jms.2020.3923چکیده
این تحقیق بهمنظور بررسی اثر زوال مصنوعی و انبارداری طبیعی بر خصوصیات جوانهزنی، نشت الکترولیتها و همچنین بررسی قدرت و قابلیت حیات بذرهای نخود زراعی تحت این دو شرایط و مقایسه این دو نوع زوال مصنوعی و انبارداری طبیعی در دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان در سال 1394 اجرا شد. آزمایش بهصورت طرح کاملا تصادفی با چهار تکرار اجرا شد. تیمارها شامل 8 سطح (انبارداری طبیعی 2، 4 سال، زوال مصنوعی 1، 2، 3، 4، 5 روز و شاهد) بودند. صفات مورد بررسی در این مطالعه درصد جوانهزنی، درصد گیاهچه عادی، سرعت جوانهزنی، شاخص قدرت بذر، هدایت الکتریکی، پراکسیداسیون لیپید و میزان سدیم و پتاسیم بذرها قبل و پس از آبنوشی و همچنین مقدار آنها در محلول آبشوییشده بودند. نتایج تجزیه واریانس دادهها نشان داد اثر تیمار زوال بر همه خصوصیات جوانهزنی و نشت کاتیونی به جز میزان سدیم بذر قبل از آبشویی معنیدار بود. نتایج مقایسه میانگین دادهها نشان داد کاهش درصد و سرعت جوانهزنی، شاخص قدرت بذر و درصد گیاهچه عادی در شدتهای زوال مصنوعی 4 و 5 روز بیشتر از انبارداری طبیعی 2 و 4 سال بود. تولید مالوندیآلدئید، هدایت الکتریکی و نشت سدیم و پتاسیم در آب نیز با افزایش شدت زوال مصنوعی تا 5 روز نسبت به انبارداری طبیعی افزایش بیشتری یافت که بهدلیل عدم توانایی غشاها در حفظ انسجام خود بود. با افزایش شدت زوال میزان سدیم و پتاسیم باقیمانده در بافت بذری کاهش یافت. همچنین رنگآمیزی بذور با تترازولیوم و نیتروبلوتترازولیوم نشان داد که افزایش شدت زوال سبب کاهش قابلیت حیات بذرها شد و این کاهش قابلیت حیات در تیمارهای زوال مصنوعی شدید، بیشتر از تیمارهای انبارداری طبیعی بود. پراکسیداسیون لیپید طی زوال منجر به خسارت به غشا و افزایش نشت الکترولیتها میشود. در نتیجه قابلیت حیات بذرها کاهش یافته و منجر به کاهش درصد و سرعت جوانهزنی و کاهش درصد گیاهچه عادی تولیدی شد. این نتایج مشخص نمود که اثر انبارداری طبیعی و زوال مصنوعی بر خصوصیات جوانهزنی، نشت کاتیونی و قابلیت حیات بذرهای نخود مشابه بوده و میتوان از آزمون زوال مصنوعی در جهت برنامههای نگهداری بذرهای نخود در انبار استفاده نمود هر چند ممکن است مکانیسمهای دخیل در این دو نوع زوال با هم متفاوت باشد.