قلمرو صلاحیت دولت‌ها برای رسیدگی به جرائم ارتکابی در سفرهای هوایی و فضایی

نویسندگان

1 استادیار، گروه حقوق، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. (نویسنده مسؤول)

2 کارشناسی ارشد، گروه حقوق جزا و جرم‌شناسی، واحد تهران جنوب، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.

doi
10.22034/jccj.2023.419771.1405
چکیده

صلاحیت دولت‌ها برای رسیدگی به جرایم در محدوده سفرهای هوایی داخل قلمرو کشورها اصل صلاحیت سزمینی قابل اعمال است و درباره سفرهای هوایی خارجی برای رسیدگی به جرایم ارتکابی توسط گردشگران اسنادی وجود دارد که با هدف حفظ امنیت هوانوردی تصویب شده‌اند. این اسناد شامل کنوانسیون توکیو، کنوانسیون لاهه و کنوانسیون مونترال است. در سفرهای فضایی نیز باید طبق اسناد بین‌المللی موجود، یک‌سری اصول حقوقی رعایت گردد، این اسناد شامل «عهدنامه‌های فضای ماورای جو 1967 و کنوانسیون مسؤولیت 1972» بنیادی‌ترین عهدنامه‌های ناظر بر فعالیت‌های فضایی بوده که آغازگر روند قاعده‌مندکردن مقررات بین‌المللی فضایی قلمداد می‌شوند. عهدنامه فضای ماورای جو 1967، فضای ماورای جو را فراصلاحیتی می‌داند و تنها صلاحیت دولت ثبت‌کننده را درباره جرایم ارتکاب‌یافته در داخل شئ پرتاب‌شده قابل اعمال می‌داند، حتی اگر توریست فضایی تبعه آن دولت نباشد که با کنوانسیون ثبت مطابقت دارد.