فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: حساسیت عاجی از مشکلات شایع دندان‌های وایتال است که به ‌صورت دردهای کوتاه و تند در پاسخ به محرک‌های مختلف بروز می‌کند. روش‌های درمانی موجود عمدتاً بر انسداد توبول‌های عاجی و کاهش انتقال تحریکات متمرکز هستند. لیزر کم‌توان به دلیل اثرات تسکین‌ دهنده و ضدالتهابی و مواد حاوی CPP-ACP (کازئین فسفوپپتید آمورفورس کلسیم فسفات) هم به دلیل توانایی رمینرالیزاسیون و بستن توبول‌های عاجی، روش‌های مؤثری هستند. تحقیق حاضر با هدف مقایسه‌ی اثر لیزر کم‌توان و CPP-ACP بر کاهش حساسیت عاجی انجام شد.مواد و روش‌ها: در این کارآزمایی بالینی تصادفی دوسوکور، 51 بیمار واجد شرایط مبتلا به حساسیت عاجی به ‌صورت در دسترس از مراجعین دانشکده دندانپزشکییزد (ایران) انتخاب و به ‌طور تصادفی در سه گروه تقسیم شدند: گروه لیزر کم‌توان، گروه CPP-ACP (GC Tooth Mousse, Tokyo, Japan) و درمان ترکیبی. شدت حساسیت عاجی با استفاده از پوآر هوا و مقیاس آنالوگ بصری (VAS) قبل و بلافاصله پس از درمان، 1 و 2 هفته و 1 ماه پس از درمان ارزیابی شد. درمان گروه لیزر با (A.R.C. Laser, Nurnberg, Germany) توان mW 100 و طول موج 808 نانومتر بدون خنک کننده انجام شد. ارزیابی‌ها توسط دندانپزشک  به صورت کور نسبت به نوع درمان انجام شد. داده‌ها با آزمون‌های Kruskal-Wallis و مقایسات جفتی (Paired) آنالیز شدند. 0/05> p  از نظر آماری معنادار در نظرگرفته شد.یافته ها: میزان حساسیت عاجی در مقایسه با ابتدای درمان به‌ طور معنی‌داری در طول زمان و در هر سه گروه کاهش یافت (0/001 >p). هر دو روش لیزر کم‌توان و CPP-ACP باعث کاهش شدت درد بلافاصله پس از درمان و در دوره‌های پیگیری شدند. با این حال، گروه درمان ترکیبی کاهش‌ بیشتر و پایدارتری در نمرات VAS نسبت به هر یک از روش‌ها به‌تنهایی نشان داد (0/05 >p).نتیجه‌گیری: لیزر کم‌توان و CPP-ACP به ‌طور معنی‌داری سبب کاهش حساسیت عاجی شده بود. استفاده‌ همزمان از لیزر کم‌توان و CPP-ACP اثربخشی بیشتر و ماندگارتری در کاهش حساسیت عاجی نسبت به هر یک از روش‌ها به‌ تنهایی نشان داد. لذا، درمان ترکیبی به ‌عنوان یک رویکرد مؤثر و قابل ‌اعتماد در مدیریت حساسیت عاجی پیشنهاد می گردد.