بازسازی مندیبل با فلپ آزاد فیبولا پس از مندیبلکتومی سگمنتال: گزارش مورد
نویسندگان
1 کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
2 دستیار تخصصی جراحی دهان، فک و صورت، گروه جراحی دهان، فک و صورت، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
3 استادیار، گروه جراحی دهان، فک و صورت، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
doi
10.22038/jmds.2026.27628چکیده
مقدمه: بازسازی نقصهای سگمنتال مندیبل با هدف بازگرداندن تداوم استخوانی، بهبود عملکرد (جویدن، تکلم و بلع) و حفظ کانتور صورت انجام میشود. فلپ آزاد فیبولا بهدلیل فراهم کردن یک قطعه استخوانی بلند با خونرسانی مناسب و همچنین امکان برداشت مؤلفه بافت نرم در صورت نیاز، بهعنوان یکی از روشهای استاندارد برای بازسازی نقصهای وسیع مندیبل شناخته میشود.گزارش مورد: بیمار مرد ۶۱ ساله در تاریخ ۱ جولای ۲۰۲۵ بستری شد و بهدنبال نقص سگمنتال مندیبل ناشی از یک ضایعه آنکولوژیک، تحت بازسازی با فلپ آزاد فیبولا بهصورت اوستئوسپتوکوتانئوس قرار گرفت. سی تی آنژیوگرافی (CTA) قبل از عمل، آناتومی طبیعی شریانهای اندام تحتانی را نشان داد. طول نقص مندیبل ۱۴ سانتیمتر بود و قطعهای از فیبولا به طول ۱۴ سانتیمتر برداشت شد و با انجام سه استئوتومی شکلدهی گردید. پلیت بازسازی که از قبل در محل وجود داشت، حفظ شد و فلپ با استفاده از همان پلیت فیکس گردید. طی دوره بستری پس از عمل، هیچ نشانه بالینی از اختلال در پرفیوژن فلپ مشاهده نشد. در فالوآپ ۶ ماهه، کانتور تحتانی صورت و عملکرد (بلع، تکلم و باز کردن دهان) در حد قابل قبول گزارش شد.نتیجهگیری: فلپ آزاد فیبولا روشی مؤثر و قابل اعتماد برای بازسازی نقصهای سگمنتال مندیبل است و حتی در حضور پلیت بازسازی نیز، در صورت برنامهریزی مناسب جراحی و رعایت اصول میکروسرجری، میتوان به نتایج بالینی رضایتبخش دست یافت.
