فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: طراحی حفره دسترسی در درمان‌های اندودنتیک، نقش مهمی در حفظ ساختار دندانی و افزایش مقاومت به شکست دندان دارد. این مطالعه با هدف بررسی تأثیر انواع طراحی حفره دسترسی truss access) و (conventional در حفراتMOD، بر مقاومت شکست دندان‌های ترمیم‌شده با کامپوزیت بالک‌فیل انجام شد.مواد و روش‌ها: در این مطالعه آزمایشگاهی-تجربی، تعداد 40 دندان عاری از پوسیدگی، ترک، سایش و نواقص تکاملی انتخاب شدند؛ دندان‌ها به صورت تصادفی به چهار گروه ‌10‌تایی تقسیم شدند: گروه Truss Access در حفره MOD که مینا و عاج باقی‌مانده (TA.E&D)، گروه  Truss Access در حفره MOD که عاج باقی‌مانده (TA.Dentin)، گروه حفره دسترسیConventional در حفره MOD  و گروه کنترل(دندان های سالم) . حفرات با کامپوزیت بالک‌فیل ترمیم شدند. سپس مقاومت به شکست نمونه ها با واحد نیوتن اندازه گیری و الگوی شکست و قابلیت ترمیم پذیری یا غیر قابل ترمیم بودن هر نمونه بررسی شد.  برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از نرم افزار SPSS نسخه 26 استفاده شد و سطح معناداری 05/0 تعیین گردید.یافته‌ها: نتایج مطالعه نشان داد که بیشترین میزان مقاومت‌ به شکست مربوط به گروه کنترل (1875نیوتون) و کمترین میزان مربوط به گروه conventional (1685نیوتون) بود، با این وجود بین هیچ‌کدام از گروه‌های دندانی از نظر مقاومت به شکست تفاوت معنی‌داری وجود نداشت. همچنین از نظر قابل‌ترمیم بودن دندان‌ها، گروه‌های کنترل و TA.E&D دارای 90 درصد دندان‌های قابل‌ترمیم، گروه TA.Dentin دارای 80 درصد و گروه Conventional دارای 50 درصد دندان‌های قابل‌ترمیم بودند. نتیجه‌گیری: اگرچه نحوه تراش حفره دسترسی و ترمیم بر مقاومت‌ به شکست دندان‌ها تأثیر قابل‌توجهی نداشت؛ ولی بر قابلیت ترمیم دندان ها تأثیر داشته و گروه‌هایی که حفره دسترسی truss access  داشتند، نسبت به حفرات دسترسی Conventional، بعد از ترمیم با مواد بالک‌فیل، شکست‌های قابل‌ترمیم بیشتری داشتند.