تبیین فرسودگی تحصیلی بر اساس الگوی ارتباط مادر- فرزند با میانجیگری تاب آوری در دختران دانش آموز
نویسندگان
doi
10.22059/japr.2016.61435چکیده
هدف این پژوهش تبیین فرسودگی تحصیلی در دختران دانشآموز پایه اول دوره دوم متوسطه بر اساس الگوی ارتباط مادر – فرزند با نقش واسطهای تابآوری است. روش این پژوهش توصیفی- همبستگی بود. جامعه آماری دربرگیرنده دختران دانشآموز پایه اول متوسطه دوره دوم است که از میان آنان 461 نفر با شیوه نمونهگیری تصادفی خوشهای چند مرحلهای انتخاب شدند. به منظور جمعآوری اطلاعات از پرسشنامه فرسودگی تحصیلی برسو و همکاران (1997)، مقیاس تابآوری کانر و دیویدسون (2003) و پرسشنامه الگوی ارتباط والد- فرزند (باقری، 1392) استفاده شد. شاخصهایی به دست آمده تکنیک مدلیابی معادلات ساختاری و تحلیل مسیر، نشاندهنده آن است که مدل اندازهگیری با دادههای گردآوری شده برازش مطلوب دارد. معنیداری اثر مستقیم الگوی ارتباط مادر- فرزند بر فرسودگی تحصیلی و اثر غیرمستقیم الگوی ارتباط مادر- فرزند از طریق تابآوری بر فرسودگی تحصیلی مورد تایید قرار گرفت. رابطه منفی تابآوری و فرسودگی تحصیلی نیز تایید گردید.