اثر نسبت‌های جایگزینی کشت مخلوط ذرت شیرین (Zea mays L.) با ارقام لوبیا (Phaseolus vulgaris L.) بر عملکرد و اجزای عملکرد

نویسندگان

1 دانشگاه فردوسی مشهد

2 دانشگاه فردوسی مشهد

3 دانشگاه فردوسی مشهد

4 دانشگاه فردوسی مشهد

5 دانشگاه فردوسی مشهد

doi
10.22067/ijpr.v8i2.50084
چکیده

به‌منظور ارزیابی عملکرد و اجزای عملکرد ذرت شیرین تحت تأثیر نسبت‌های کشت مخلوط ردیفی سری جایگزینی با ارقام لوبیا، آزمایشی در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با سه تکرار در مزرعه‏ تحقیقاتی دانشکده‏ کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد در سال زراعی 93-1392 اجرا شد. تیمارها شامل نسبت‌های جایگزینی 75+25، 50+50 و 25+75درصد ذرت شیرین (رقم چیس) با پنج رقم لوبیا (قرمز، چشم‌بلبلی، سفید، چیتی و توده محلی) و کشت خالص هر دو گیاه بود. نتایج نشان داد که عملکرد دانه ذرت شیرین در کشت خالص بیشتر از کشت مخلوط بود و با افزایش تراکم در نسبت‌های مخلوط با ارقام لوبیا به‌طور معنی‌داری افزایش یافت. بالاترین و کمترین عملکرد دانه در بین نسبت‌های مخلوط به‌ترتیب برای 75درصد ذرت شیرین+25درصد لوبیا با 81/734‌گرم بر متر‌مربع و 25درصد ذرت شیرین+75درصد لوبیا با 6/346‌گرم بر متر‌مربع به‌دست آمد. بالاترین میانگین عملکرد دانه ارقام لوبیا در نسبت کاشت 75درصد لوبیا+ 25‌درصد ذرت شیرین با 7/165‌گرم بر متر‌مربع و پایین‌ترین میزان برای 25‌درصد لوبیا+ 75درصد ذرت شیرین با 8/77‌گرم بر متر‌مربع حاصل شد. بالاترین عملکرد دانه در لوبیا چشم‌بلبلی (23/234‌گرم بر متر‌مربع) و کمترین میزان در توده محلی (8/84‌گرم بر متر‌مربع) مشاهده شد. بالاترین نسبت برابری زمین برای نسبت 25درصد لوبیا توده محلی+75درصد ذرت شیرین (47/1) به‌دست آمد. نتایج تیمارها نشان داد که توده محلی نسبت به سایر ارقام لوبیا توان رقابتی بیشتری نسبت به ذرت شیرین داشت