میزان آگاهی دانشجویان مقطع بالینی دانشکده دندانپزشکی مشهد درباره درمانهای ارتودنسی در سال ۱۴۰۳
نویسندگان
1 استادیار، گروه ارتودنسی، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
2 استادیار، گروه ارتودنسی، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
3 استاد، گروه ارتودنسی، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
4 دندانپزشک، مشهد، ایران
doi
10.22038/jmds.2025.26699چکیده
مقدمه: مالاکلوژن از شایعترین ناهنجاریهای دندانی است و درمانهای ارتودنسی در بهبود زیبایی و عملکرد دهان نقش کلیدی دارند. آگاهی دانشجویان دندانپزشکی برای تشخیص و ارجاع صحیح بیماران ضروری است. این مطالعه میزان آگاهی دانشجویان دندانپزشکی مقطع بالینی دانشگاه علوم پزشکی مشهد از درمانهای ارتودنسی را در سال 1403 بررسی کرد.مواد و روشها: این مطالعه توصیفی-مقطعی، روی 291 دانشجو با نمونهگیری تصادفی سیستماتیک انجام شد. دادهها با پرسشنامهای با روایی و پایایی تأییدشده (آلفای کرونباخ 83/0) شامل سوالات دموگرافیک، عمومی و آگاهی (9 سؤال، هر پاسخ صحیح 1318 نمره) جمعآوری شد. دادهها با نرمافزار SPSS نسخه 24 و آزمونهای من-ویتنی، کروسکال-والیس، کایاسکوئر و رگرسیون لجستیک ترتیبی تحلیل شدند. سطح معناداری 05/0 در نظر گرفته شد.یافتهها: میانگین نمره آگاهی49/1±18/6 (سطح خوب) بود. آگاهی متوسط در دانشجویان 3/65%، آگاهی زیاد 11% و آگاهی خیلی زیاد 1/3% گزارش شد. تفاوت معناداری بین دوجنس مشاهده نشد (077/0=P)، اما ماه ورودی (مهر در مقابل بهمن،011/0=P) و سن (042/0=P) تأثیر معناداری داشتند. مطالعه کلاسیک دانشگاهی (9/%64) منبع اصلی اطلاعات بود و رسانههای تصویری (7/%0) نقش ناچیزی داشتند. رگرسیون لجستیک ترتیبی نشان داد که سال ورودی (004/0=P،88/1- 12/1:CI 95%،45/1=OR) و سن (038/0=P،47/1- 01/1:CI 95%،22/1=OR) پیشبینیکنندههای اصلی آگاهی بودند.نتیجهگیری: آگاهی دانشجویان دندانپزشکی مقطع بالینی دانشگاه علوم پزشکی مشهد در سطح خوبی است و با تجربه بالینی و سن بهبود مییابد. پیشنهاد میشود برنامههای آموزشی مبتنی بر شبکههای اجتماعی، کارگاههای عملی و شبیهسازهای دیجیتال طراحی شوند.