پیشبینی انگیزة پیشرفت تحصیلی از طریق سازگاری تحصیلی، فرسودگی تحصیلی و اضطراب امتحان
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد تحقیقات آموزشی، گروه علوم تربیتی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران
2 استادیار، گروه علوم تربیتی، دانشکدة علوم تربیتی و روانشناسی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران
doi
چکیده
این پژوهش با هدف پیشبینی انگیزة پیشرفت تحصیلی از طریق سازگاری تحصیلی، فرسودگی تحصیلی و اضطراب امتحان انجام شد. روش پژوهش از نوع همبستگی و مبتنی بر مدلسازی معادلات ساختاری بود. جامعة آماری این پژوهش شامل همة دانشآموزان پسر مشغول به تحصیل متوسطة دوم آموزش و پرورش عشایر فارس در سال تحصیلی 98-97 بود که تعداد آنها بر اساس آمار سازمان آموزش و پرورش 1400 نفر برآورد شد. 100 نفر از دانشآموزان به شیوة نمونهگیری هدفمند، انتخاب شدند. ابزار مورد استفاده در این پژوهش، پرسشنامههای انگیزش تحصیلی هارتر، سازگاری تحصیلی بیکر و سریاک، فرسودگی تحصیلی مسلش و اضطراب امتحان فریدمن و همکاران بوده است. برای تحلیل دادهها از آمار توصیفی نظیر میانگین و انحراف استاندارد و از آمار استنباطی نظیر ضریب همبستگی پیرسون و مدلسازی معادلات ساختاری استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد رابطة معناداری بین فرسودگی تحصیلی و اضطراب امتحان با انگیزة پیشرفت تحصیلی وجود داشت. نتایج مدلسازی معادلات ساختاری نشان داد که متغیرهای فرسودگی تحصیلی و اضطراب امتحان، واریانس انگیزة پیشرفت تحصیلی را تبیین میکنند. در حالی که متغیر سازگاری تحصیلی، نقش اندکی در پیشبینی انگیزة پیشرفت تحصیلی داشت؛ بنابراین، دانشآموزانی که فرسودگی تحصیلی و اضطراب امتحان کمتری داشتند، از انگیزة پیشرفت تحصیلی مناسبتری نسبت به سایر دانشآموزان برخوردار بودند. همچنین، باید با ارائة اطلاعات و آگاهیهای لازم به دانشآموزان، در کسب مهارتهای سازگاری راهنمایی و هدایت شوند.