فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: یکی از چالش‌های مهم در دندانپزشکی، ثبت بایت و روابط دندانی و فکی بیماران است. در این زمینه، روش‌های مختلفی از جمله ثبت بایت سنتی با کمک موم و سیلیکون و روش‌های دیجیتال با استفاده از اسکنرهای داخل دهانی وجود دارد. ثبت بایت دیجیتال می تواند باعث افزایش سرعت کار، کاهش تعداد جلسات مراجعه بیمار و کوتاه‌تر شدن مدت زمان درمان شود. با این حال، در بیماران با شرایط پیچیده مانند بیماران بی‌دندان یا بیماران با بایت نامناسب، استفاده از اسکنرهای دیجیتال می تواند چالش‌هایی به همراه داشته باشد. این مطالعه مروری با هدف بررسی روش‌های مختلف ثبت بایت دیجیتال و کمک به دندانپزشکان برای انتخاب مناسب‌ترین روش در شرایط مختلف انجام شده است.مواد و روش ها: این مطالعه مروری سیستماتیک بر اساس دستورالعمل‌های PRISMA و با استفاده از رویکرد PICO به بررسی و مقایسه روش‌های مختلف ثبت بایت دیجیتال در دندانپزشکی پرداخته است. جستجو در پایگاه‌های اطلاعاتی PubMed، Scopus و Web of Science (ISI) برای مقالات منتشر شده بین سال‌های 2015 تا 2025 انجام شد. پس از ارزیابی 70 مقاله اولیه، 25 مقاله به‌طور کامل مطالعه شدند و از میان آن‌ها، 14 مقاله مرتبط‌تر برای بررسی نهایی انتخاب گردید. مقالات منتخب با استفاده از ابزار ابزار ROBINS-I برای ارزیابی کیفیت روش‌شناختی تحلیل شدند. معیارهای انتخاب مقالات شامل مطالعات مرتبط با ثبت بایت دیجیتال در بیماران با شرایط مختلف فکی و دندانی و استفاده از روش‌های مختلف دیجیتال برای ثبت بایت بود. در این مطالعه، به مقایسه روش‌های ثبت بایت دیجیتال و سنتی پرداخته شده و عوامل مختلفی مانند دقت، کارایی، سهولت استفاده و رضایت بیماران و دندانپزشکان در نظر گرفته شد.یافته ها: نتایج این مطالعه نشان داد که روش‌های دیجیتال ثبت بایت مزایای متعددی نسبت به روش‌های سنتی دارند، از جمله کاهش زمان درمان و بهبود دقت در ثبت بایت. این مطالعه روش‌های مختلف ثبت بایت دیجیتال را در دسته‌بندی‌های مختلف مانند بی‌دندانی کامل، پارسیل، پروتروزیو و اپن بایت بررسی کرده است.نتیجه‌گیری: در این مطالعه مروری، روش‌های مختلف ثبت بایت دیجیتال شامل استفاده از دنچر موقتی، پروتز قبلی بیمار، ایندکس‌های سیلیکونی، مارکرهای بافتی، اسکنرهای بادی اسکلتی مخصوص، bite pillar و اسکنرهای صورتی بررسی شدند. همچنین، تهیه ایندکس پروتروژن با استفاده از گیج جوروج و ثبت بایت دیجیتال با کمک روگا در بیماران با وضعیت اپن بایت نیز در این تحقیق مطرح گردید. نتایج به‌طور کلی نشان‌دهنده آن است که روش‌های دیجیتال می‌توانند در شرایط بالینی مختلف، دقت و کارایی بهتری ارائه دهند.