بررسی اثر محلولهای مختلف و تیمارهای پرایمینگ بذر بر خصوصیات جوانهزنی، زراعی و کیفی ژنوتیپهای لوبیاقرمز
نویسندگان
1 جهاد کشاورزی آشتیان
2 دانشگاه آزاد اسلامی واحد اراک
3 دانشگاه آزاد اسلامی واحد آشتیان
doi
10.22067/ijpr.v8i1.26145چکیده
پرایمینگ یکی از روشهای افزایش کارآیی بذر میباشد که جهت افزایش جوانهزنی و بهبود رشد گیاهچه روی بذر انجام میشود. بهمنظور بررسی اثر تیمارهای مختلف بهصورت محلول و پرایمینگ بذر برخصوصیات جوانهزنی، زراعی و پروتئین ژنوتیپهای لوبیاقرمز آزمایشی در شرایط آزمایشگاه و مزرعه انجام شد. تحقیق در شرایط آزمایشگاه بهصورت آزمایش فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی و در شرایط مزرعه بهصورت فاکتوریل درقالب طرح بلوکهای کامل تصادفی در سه تکرار در کیلومتر 15جاده اراک- تهران در سال1390 اجرا شد. عوامل مورد بررسی در شرایط مزرعه شامل سه ژنوتیپ لوبیا گلی، اختر و لاین D81088 و پنج سطح پرایمینگ شامل شاهد، پرایم با آبمقطر، سولفات روی، اسیدسالیسیلیک و ریزوبیوم بود. نتایج نشان داد تیمار بذر با محلول اسیدسالیسیلیک و ریزوبیوم صفات طول ریشه و شاخص وزنی بنیه گیاهچه را افزایش داد. پرایمینگ بذر با سولفات روی، اسید سالیسلیک و ریزوبیوم در هر سه ژنوتیپ نسبت به تیمار با آبمقطر عملکرد دانه را افزایش داد. رقم گلی در صفات سرعت جوانهزنی روزانه، ارتفاع بوته، تعداد دانه در غلاف، میزان پروتئین دانه و عملکرد دانه نسبت به سایر ارقام برتری نشان داد. پرایمینگ بذر با ریزوبیوم، اسیدسالیسیلیک و سولفات روی در رقم گلی عملکرد دانه را نسبت به شاهد بهترتیب 3/10، 9/9 و 6/8درصد افزایش داد. بهطور کلی نتایج نشان داد بالاترین عملکرد دانه (3143کیلوگرم درهکتار) و درصد پروتئین 87/23درصد مربوط به رقم گلی و پرایم با ریزوبیوم بود.