تبیین نقش شهرداری بهعنوان مهمترین کنشگر مدیریت شهری در پیشگیری از جرم
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری حقوق جزا و جرمشناسی، گروه حقوق، واحد نراق، دانشگاه آزاد اسلامی، نراق، ایران.
2 استادیار، گروه حقوق جزا و جرمشناسی، واحد نراق، دانشگاه آزاد اسلامی، نراق، ایران. (نویسنده مسؤول)
doi
10.22034/jccj.2024.463472.1583چکیده
رشد روزافزون بزهکاری و افزایش موج جرایم در پی پیشرفتهای علمی، صنعتی و رشد پدیده شهرنشینی، ارتباطات و حمل و نقل ناتوانی دستگاه عدالت کیفری را در مهار موج بزهکاری روشن ساخته است. این امر موجب ضرورت مداخله کنشگران مدیریت شهری، ازجمله شهرداریها بهعنوان مهمترین نهاد این مدیریت در پیشگیری از جرم گشته است، زیرا در پیشگیری از وقوع بسیاری از جرایم، فضاهای شهری و کیفیت محیط و نحوه عملکرد شهرداری بهعنوان نهاد متولی میتواند عاملی مؤثر و تعیینکننده باشد. طرحهای شهری و عملیکردن آنها مهمترین جلوهای است که شهرداری از خلال آن بهگونهای مدیریت شهری خود را اعمال میکند، بر همین اساس بررسی نحوه پیادهنمودن این طرحها و آسیبشناسی آنها میتواند در رابطه با شناخت عوامل جرمزا و پیشگیری از آن مؤثر واقع شود، لذا ما در این مقاله با روش توصیفی ـ تحلیلی و گردآوری اطلاعات کتابخانهای به بررسی نقش شهرداری بهعنوان اصلیترین رکن مدیریت شهری در پیشگیری از جرم پرداخته و دریافتیم که شهرداریها با پیشگیری از جرایم زیستمحیطی با تعطیلی یا انتقال صنایع و کارخانههایی که آلایندگیهای مضر دارند به خارج از محدوده شهری و نیز رفع خطر از بناها و فضاهای شهری با رویکرد پیشگیری از طریق طراحی محیطی و ... گامی گرچه ناکافی، ولی مؤثر در فرآیند پیشگیری از جرم برداشته است که در این مقاله به تبیین این نقش خواهیم پرداخت.