مقایسه‌ی استحکام باند push-out فایبرپست به کانال ریشه پس از آماده‌سازی ریشه با کلرهگزیدین و کربودی‌ایمید

نویسندگان

1 استاد گروه دندانپزشکی ترمیمی و زیبائی،دانشگاه علوم پزشکی وخدمات بهداشتی درمانی شهید صدوقی یزد- ایران.

2 دستیار تخصصی، گروه دندانپزشکی ترمیمی، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی شهید صدوقی،یزد،ایران

3 داﻧﺸﻴﺎر، گروه دندانپزشکی ﺗﺮﻣﻴﻤﻲ، داﻧﺸﻜﺪه دﻧﺪاﻧﭙﺰﺷﻜﻲ، داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺷﻬﻴﺪ ﺻﺪوﻗﻲ، ﻳﺰد، اﻳﺮان

doi
10.22038/jmds.2025.26188
چکیده

مقدمه: پست‌های فایبر در بازسازی دندان‌های درمان اندو شده با ساختارهای تضعیف شده کاربرد دارند. استفاده از عوامل پیشگیری از ماتریکس متالوپروتئینازها در بهبود استحکام باند این پست‌ها به عاج کانال ریشه توصیه شده است. تحقیق حاضر با هدف مقایسه‌ی استحکام باند push-out فایبر پست به کانال ریشه پس از آماده‌سازی ریشه با کربودی‌ایمید و کلرهگزیدین انجام شد.مواد و روش‌ها: تعداد 45 دندان  تک ریشه سالم و کشیده شده ی انسانی با طول و قطر مشابه( شامل اینسایزور ، کانین و پرمولار) انتخاب شدند. تاج دندانها از زیر CEJ برش داده شد و آماده سازی ریشه با تکنیک Crown-down  انجام و به روش تراکم لترال پر شد. فضای پست با گیتس و پیزو آماده‌سازی شد. در تمام کانال‌ها از فایبر پست (Reforpost Glass Fiber) Q.P استفاده شد. نمونه ها بر اساس آماده سازی سطحی ریشه به طور رندوم به سه دسته مساوی تقسیم شدند : (n= 15) 1)گروه کنترل 2) آماده‌سازی سطحی ریشه با کلرهگزیدین %2 به مدت 60 ثانیه 3) آماده‌سازی سطحی ریشه با محلول کربودی‌ایمید 3/0 مول به مدت 60 ثانیه. برای اتصال فایبرپست به عاج کانال‌ها هم از سمان رزینی سلف ادهزیو (DMG - PermaCem2.0) DMG استفاده شد.  استحکام باند push-out نمونه‌ها در دستگاه یونیورسال با کراس هد استوانه ای صاف با سرعت ثابت 5/0 میلی‌متر بر دقیقه در جهت اپیکوسرویکال و برحسب مگاپاسکال اندازه‌گیری و داده‌ها با آزمون Kruskal-wallis آنالیز شد.یافته ها: استحکام باند push-out گروه‌های کلرهگزیدین و کربودی‌آمید به ترتیب  86/1±72/2  مگاپاسکال و 17/6 ± 91/4مگاپاسکال بود. تفاوت‌های معنی‌داری از نظر مقادیر استحکام باند push-out فایبرپست‌ها به عاج کانال‌های ریشه در گروه‌های مورد بررسی دیده نشد (33/0=p).نتیجه‌گیری: استفاده از کربودی‌ایمید 3/0 مول و کلرهگزیدین 2% برای پیش‌آماده‌سازی سطوح کانال‌های ریشه اثرات قابل ملاحظه ای در افزایش استحکام باند فوری فایبرپست‌ها نداشته است.